adjectivefirst/second-declension adjective
muricolus
muricolus (feminine muricola, neuter muricolum)
Classical[mʊˈrɪ.kɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[muˈriː.ko.lus]
Meaning
- adjectiveThat inhabits or roosts in walls
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muricolus | muricola | muricolum |
| genitive | muricolī | muricolae | muricolī |
| dative | muricolō | muricolae | muricolō |
| accusative | muricolum | muricolam | muricolum |
| ablative | muricolō | muricolā | muricolō |
| vocative | muricole | muricola | muricolum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muricolī | muricolae | muricola |
| genitive | muricolōrum | muricolārum | muricolōrum |
| dative | muricolīs | muricolīs | muricolīs |
| accusative | muricolōs | muricolās | muricola |
| ablative | muricolīs | muricolīs | muricolīs |
| vocative | muricolī | muricolae | muricola |