adjectivefirst/second-declension adjective
multiloquus
multiloquus (feminine multiloqua, neuter multiloquum)
Classical[mʊɫˈtɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[mulˈtiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivemuch-talking, loquacious, talkative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | multiloquus | multiloqua | multiloquum |
| genitive | multiloquī | multiloquae | multiloquī |
| dative | multiloquō | multiloquae | multiloquō |
| accusative | multiloquum | multiloquam | multiloquum |
| ablative | multiloquō | multiloquā | multiloquō |
| vocative | multiloque | multiloqua | multiloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | multiloquī | multiloquae | multiloqua |
| genitive | multiloquōrum | multiloquārum | multiloquōrum |
| dative | multiloquīs | multiloquīs | multiloquīs |
| accusative | multiloquōs | multiloquās | multiloqua |
| ablative | multiloquīs | multiloquīs | multiloquīs |
| vocative | multiloquī | multiloquae | multiloqua |
multĭ-lŏquus, a, um, adj. id.,
I. talkative, loquacious (Plautin.):
coquus, Plaut. Ps. 3, 2, 5: anus, id. Cist. 1, 3, 1: erit tacitus, qui naturā fuerat multiloquus, Cael. Aur. Acut. 2, 2, 10.Origins
From multus (“much”) + -loquus (“speaking”). Calque of Ancient Greek πολύμυθος (polúmuthos).