LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

mūcus

mūcus m (genitive mūcī)
Classical[ˈmuː.kʊs]Ecclesiastical[ˈmuː.kus]

Meaning

  1. mucus

Declension

declension
formsingularplural
nominativemūcusmūcī
muccī
genitivemūcī
muccī
mūcōrum
muccōrum
dativemūcō
muccō
mūcīs
muccīs
accusativemūcum
muccum
mūcōs
muccōs
ablativemūcō
muccō
mūcīs
muccīs
vocativemūce
mucce
mūcī
muccī

mūcus (mucc-), i, m. mug, mungo; cf. also Sanscr. muć, solvere, dimittere,
I. snivel, mucus of the nose: mucusque, et mala pituita nasi, Cat. 23, 17; Cels. 4, 18.

Origins

From Proto-Italic *moukos, from Proto-Indo-European *mew-k- (“slimy, slippery”). Cognates include Ancient Greek μύκης (múkēs, “mushroom”).

Descendants
  • Catalanmoc
  • Englishmucus
  • Frenchmucus
  • Italianmoccio
  • Italianmuco
  • Occitanmoc
  • Portuguesemonco
  • Portuguesemuco
  • Romanianmuc
  • Sardinianmucu

Quick answers

What does mūcus mean in Latin?
mūcus, a noun, means “mucus”.
What is the genitive of mūcus?
The genitive singular is mūcī. mūcus is masculine, second declension.
How do you pronounce mūcus?
In classical Latin, [ˈmuː.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmuː.kus].