noun · neutersecond declension
morphīnum
morphīnum n (genitive morphīnī)
Classical[mɔrˈpʰiː.nũː]Ecclesiastical[morˈfiː.num]
Meaning
- New Latinmorphine
Morphinum
Morphine1851, Pharmacopoea Neerlandica, page 301:Murias Morphini
Hydrochlorate morphine1851, Pharmacopoea Neerlandica, page 333:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | morphīnum | morphīna |
| genitive | morphīnī | morphīnōrum |
| dative | morphīnō | morphīnīs |
| accusative | morphīnum | morphīna |
| ablative | morphīnō | morphīnīs |
| vocative | morphīnum | morphīna |