noun · neutersecond declension
mōrion1
mōrion n (genitive mōriī)
Classical[ˈmoː.ri.ɔn]Ecclesiastical[ˈmɔː.ri.on]
Meaning
- denoting some kinds of nightshades
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 21.180
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 25.148
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mōrion | mōria |
| genitive | mōriī | mōriōrum |
| dative | mōriō | mōriīs |
| accusative | mōrion | mōria |
| ablative | mōriō | mōriīs |
| vocative | mōrion | mōria |
mōrĭon, ii, n., = μώριον.
I. A narcotic plant, nightshade, also called strychnus:
alterum genus (strychni), quod halicacabon vocant ... ab aliis morion, ab aliis moly appellatum, Plin. 21, 31, 105, § 180.— —II. The male mandrake:
album hoc (genus) alii arsena alii morion vocant, Plin. 25, 13, 94, § 148.Origins
Borrowed from Ancient Greek μώριον (mṓrion) or μοίριον (moírion) (Hesychios).