adjectivefirst/second-declension adjective
monōdicus
monōdicus (feminine monōdica, neuter monōdicum)
Classical[mɔˈnoː.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[moˈnɔː.di.kus]
Meaning
- adjectiveunique
- adjectivesingle
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monōdicus | monōdica | monōdicum |
| genitive | monōdicī | monōdicae | monōdicī |
| dative | monōdicō | monōdicae | monōdicō |
| accusative | monōdicum | monōdicam | monōdicum |
| ablative | monōdicō | monōdicā | monōdicō |
| vocative | monōdice | monōdica | monōdicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monōdicī | monōdicae | monōdica |
| genitive | monōdicōrum | monōdicārum | monōdicōrum |
| dative | monōdicīs | monōdicīs | monōdicīs |
| accusative | monōdicōs | monōdicās | monōdica |
| ablative | monōdicīs | monōdicīs | monōdicīs |
| vocative | monōdicī | monōdicae | monōdica |