LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

monocrēpis

monocrēpis (genitive monocrēpidis)
Classical[mɔ.nɔˈkreː.pɪs]Ecclesiastical[mo.noˈkrɛː.pis]

Meaning

  1. one terminationone-shoed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemonocrēpismonocrēpismonocrēpis
genitivemonocrēpidismonocrēpidismonocrēpidis
dativemonocrēpidīmonocrēpidīmonocrēpidī
accusativemonocrēpidemmonocrēpidemmonocrēpis
ablativemonocrēpidī
monocrēpide
monocrēpidī
monocrēpide
monocrēpidī
monocrēpide
vocativemonocrēpismonocrēpismonocrēpis
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemonocrēpidēsmonocrēpidēsmonocrēpidia
genitivemonocrēpidiummonocrēpidiummonocrēpidium
dativemonocrēpidibusmonocrēpidibusmonocrēpidibus
accusativemonocrēpidīs
monocrēpidēs
monocrēpidīs
monocrēpidēs
monocrēpidia
ablativemonocrēpidibusmonocrēpidibusmonocrēpidibus
vocativemonocrēpidēsmonocrēpidēsmonocrēpidia

mŏnocrēpis, ĭdis, m., = μονοκρηπίς,
I. one-shoed, he that has but one shoe (postclass.): monocrepis, id est uno pede calceatus, Hyg. Fab. 12.

Quick answers

What does monocrēpis mean in Latin?
monocrēpis, a adjective, means “one-shoed”.
How do you pronounce monocrēpis?
In classical Latin, [mɔ.nɔˈkreː.pɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mo.noˈkrɛː.pis].