adjectivefirst/second-declension adjective
monadicus
monadicus (feminine monadica, neuter monadicum)
Classical[mɔˈna.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[moˈnaː.di.kus]
Meaning
- Late Latinadjectiveunitary (having the quality of oneness)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monadicus | monadica | monadicum |
| genitive | monadicī | monadicae | monadicī |
| dative | monadicō | monadicae | monadicō |
| accusative | monadicum | monadicam | monadicum |
| ablative | monadicō | monadicā | monadicō |
| vocative | monadice | monadica | monadicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | monadicī | monadicae | monadica |
| genitive | monadicōrum | monadicārum | monadicōrum |
| dative | monadicīs | monadicīs | monadicīs |
| accusative | monadicōs | monadicās | monadica |
| ablative | monadicīs | monadicīs | monadicīs |
| vocative | monadicī | monadicae | monadica |
Origins
Borrowed from Ancient Greek μονᾰδῐκός (monădĭkós).