noun · neutersecond declension
molucrum
molucrum n (genitive molucrī)
Classical[ˈmɔ.ɫʊ.krũː]Ecclesiastical[ˈmɔː.lu.krum]
Meaning
- neuterA broom for sweeping out a mill
- neuterA handle for turning a mill
- neuterA mooncalf (abnormal mass within the uterus)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | molucrum | molucra |
| genitive | molucrī | molucrōrum |
| dative | molucrō | molucrīs |
| accusative | molucrum | molucra |
| ablative | molucrō | molucrīs |
| vocative | molucrum | molucra |
mŏlū^crum, i, n. mola.
A. A millbroom, i. e. a broom for sweeping out a mill: molucrum, quo molae verruntur, quod Graeci μυλήκορον dicunt, Paul. ex Fest. p. 140 Müll.—
B. A handle for turning a mill: molucrum, quo molae vertuntur, Paul. ex Fest. p. 142 Müll. dub.; al. teruntur; cf. A. supra.—
C. A square log of wood at the place where sacrifices were offered, or where the mola salsa was sprinkled on the victim: Cloatius in libris sacrorum, molucrum esse, aiunt, ligneum (al. lignum) quoddam quadratum, ubi immolatur. Idem Aelius in explanatione carminum Saliarium eodem nomine appellari ait, quod sub molā supponatur. Aurelius Opilius appellat, ubi molatur, Paul. ex Fest. p. 141 Müll.—
D. = Mola, a mooncalf, mole: molucrum ... tumor ventris, qui etiam virginibus incidere solet, Paul. ex Fest. p. 140 Müll.
Origins
- Proto-Indo-European*melh₂-
- Proto-Indo-European*molh₂éh₂
- Proto-Italic*molā
- Latinmolucrum
Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom Latin -crum Latin molucrum From mola (“mill”) + -crum.