noun · neutersecond declension
molīnum
molīnum n (genitive molīnī)
Classical[mɔˈliː.nũː]Ecclesiastical[moˈliː.num]
Meaning
- Late Latina mill
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | molīnum | molīna |
| genitive | molīnī | molīnōrum |
| dative | molīnō | molīnīs |
| accusative | molīnum | molīna |
| ablative | molīnō | molīnīs |
| vocative | molīnum | molīna |
Origins
Substantivization of the neuter of the adjective molīnus, from molō, or a shortening of saxum molīnum ("grinding stone").
Elsewhere
- Englishmolinefrom Old French molin
- Frenchmoulinfrom Old French molin
- Englishmoulinfrom Old French molin
- Sardinianmolinu
- Sardinianmulinu
- Walloonmolénfrom Old French molin
- Venetanmulin
- Venetanmolin
- Venetanmułin
- Albanianmulli
Italo-Dalmatian
- Italianmulino
- Italianmolino
- Sicilianmulinu
Old Occitan
- Catalanmolí
- Occitanmolin
West Iberian
- Portuguesemoinhofrom Old Galician-Portuguese moỹo
- Spanishmolino
- Asturianmolín
- Leonesemolín
- Mirandesemolino
- Galicianmuíñofrom Old Galician-Portuguese moỹo
- Galicianmuínfrom Old Galician-Portuguese moỹo
Padanian
- Emilianmulén
- Friulianmulin
- Lombardmolin
- Lombardmulin
- Piedmontesemolin
- Piedmontesemulin
- Romanshmulin
- Romanshmulegn