verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems
mitilō
mitilō (present infinitive mitilāre)
Classical[ˈmɪ.tɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈmiː.ti.lo]
Meaning
- intransitiveto cry
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mitilō | mitilābam | mitilābō | — | — | — |
| 2nd sg. | mitilās | mitilābās | mitilābis | — | — | — |
| 3rd sg. | mitilat | mitilābat | mitilābit | — | — | — |
| 1st pl. | mitilāmus | mitilābāmus | mitilābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | mitilātis | mitilābātis | mitilābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | mitilant | mitilābant | mitilābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mitilem | mitilārem | — | — |
| 2nd sg. | mitilēs | mitilārēs | — | — |
| 3rd sg. | mitilet | mitilāret | — | — |
| 1st pl. | mitilēmus | mitilārēmus | — | — |
| 2nd pl. | mitilētis | mitilārētis | — | — |
| 3rd pl. | mitilent | mitilārent | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mitilā | — |
| pres. 2nd pl. | mitilāte | — |
| fut. 2nd sg. | mitilātō | — |
| fut. 3rd sg. | mitilātō | — |
| fut. 2nd pl. | mitilātōte | — |
| fut. 3rd pl. | mitilantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mitilāre | — |
| present participle | mitilāns | — |
gerundmitilandī, mitilandō, mitilandum
mĭtĭlo, 1,
I. v. n., to cry like the acredula: acredula tunc mitilans (al. trutilans, truculans), Auct. Carm. Philom. 16.