noun · neutersecond declension
mistum
mistum n sg (genitive mistī)
Classical[ˈmɪs.tũː]Ecclesiastical[ˈmis.tum]
Meaning
- Medieval Latinneutersingularwine mixed with water
Notandum vero quod mareſcalci debent, quando vadunt ad herbas, vel paleas, vel ad fœnum, habere miſtum & furcas.
1192, Cencius de Sabellis, XII. Romanus Ordo, de conſuetudinibus et obſervantiis, presbyterio vel ſcholari, & aliis eccleſiæ Romanæ in præcipuis ſollemnitatibus, in Johannes Mabillon, Michaël Germain, editors, Muſeum italicum, ſeu Collectio veterum ſcriptorum ex bibliothecis italicis, Tomus II. Complectens antiquos libros rituales ſanctæ Romanæ Eccleſiæ, Lutecia Parisiorum: vidua Edmundi Martin, Joannes Boudot, & Stephanus Martin, published 1689, § XXXIII. De presbyterio Officialium cameræ Camerarii, ¶ 57, page 201:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mistum | — |
| genitive | mistī | — |
| dative | mistō | — |
| accusative | mistum | — |
| ablative | mistō | — |
| vocative | mistum | — |