verbsecond conjugation, deponent
misereor
misereor (present infinitive miserērī or miserērier, perfect active miseritus sum or misertus sum)
Meaning
- deponentto feel pity, to pity
- deponentto have compassion, feel compassionate
- deponentto commiserate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
misericordiam habeōmisereor -ērī — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 7, 13, 18
dolōrem dē aliēnō malō sentiōmisereor -ērī — in Evangelium secundum Marcum, ch. 3, 11
doleō prō aliōmisereor -ērī — in Metamorphoses I, ch. 5, 22
misericordiā moveormisereor -ērī — in Aeneis, ch. 24
Conjugation conjugation 2 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | misereor | miserēbar | miserēbor | — | — | — |
| 2nd sg. | miserēris miserēre | miserēbāris miserēbāre | miserēberis miserēbere | — | — | — |
| 3rd sg. | miserētur | miserēbātur | miserēbitur | — | — | — |
| 1st pl. | miserēmur | miserēbāmur | miserēbimur | — | — | — |
| 2nd pl. | miserēminī | miserēbāminī | miserēbiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | miserentur | miserēbantur | miserēbuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | miserear | miserērer | — | — |
| 2nd sg. | misereāris misereāre | miserērēris miserērēre | — | — |
| 3rd sg. | misereātur | miserērētur | — | — |
| 1st pl. | misereāmur | miserērēmur | — | — |
| 2nd pl. | misereāminī | miserērēminī | — | — |
| 3rd pl. | misereantur | miserērentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | miserēre | — |
| pres. 2nd pl. | miserēminī | — |
| fut. 2nd sg. | miserētor | — |
| fut. 3rd sg. | miserētor | — |
| fut. 3rd pl. | miserentor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | miserērī miserērier | — |
| perfect infinitive | miseritum esse misertum esse | — |
| future infinitive | miseritūrum esse misertūrum esse | — |
| present participle | miserēns | — |
| perfect participle | miseritus misertus | — |
| future participle | miseritūrus misertūrus | miserendus |
gerundmiserendī, miserendō, miserendumsupinemiseritum, miseritū
mĭsĕrĕor, ĭtus, 2, v. misereo.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
misereor itus, ērī, dep.
miser, to feel pity, have compassion, pity, compassionate, commiserate : Faune, precor, miserere, V.: misereamini censeo, S.: mei: sociorum: deos miseritos nominis Romani, L.—3 d pers. impers. : ut supplicum misereatur, that we should pity : neque me tuorum liberūm misereri potest, nor can I pity : ut me tuarum miseritumst fortunarum, T.