proper noun · masculinesecond declension
Mindarus
Mindarus m sg (genitive Mindarī)
Classical[ˈmɪn.da.rʊs]Ecclesiastical[ˈmin.da.rus]
Meaning
- masculinesingularA Spartan admiral killed during the Peloponnesian War
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mindarus | — |
| genitive | Mindarī | — |
| dative | Mindarō | — |
| accusative | Mindarum | — |
| ablative | Mindarō | — |
| vocative | Mindare | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Μίνδαρος (Míndaros).