noun · femininethird declension
mīctiō
mīctiō f (genitive mīctiōnis)
Classical[ˈmiːk.ti.oː]Ecclesiastical[ˈmik.t͡si.o]
Meaning
- urination
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mīctiō | mīctiōnēs |
| genitive | mīctiōnis | mīctiōnum |
| dative | mīctiōnī | mīctiōnibus |
| accusative | mīctiōnem | mīctiōnēs |
| ablative | mīctiōne | mīctiōnibus |
| vocative | mīctiō | mīctiōnēs |
mictĭo, v. minctio.
Origins
From mēiere or mingere (“to urinate”) + -tiō (“-ing”).
Descendants
- Englishmiction
- Frenchmiction