LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

mergae

mergae f pl (genitive mergārum)
Classical[ˈmɛr.ɡae̯]Ecclesiastical[ˈmɛr.d͡ʒe]

Meaning

  1. femininepluralplural onlya two-pronged pitchfork

Declension

declension
formsingularplural
nominative—mergae
genitive—mergārum
dative—mergīs
accusative—mergās
ablative—mergīs
vocative—mergae

mergae, ārum, f. root marg-, to clear away; cf.: ἀμέργω, ἀμέλγω, mulgo, amurca,
I. a two-pronged pitchfork, with which corn, when cut, was made into heaps: mergae furculae, quibus acervi frugum fiunt, dictae a volucribus mergis, quia, ut illi se in aquam mergunt, dum pisces persequuntur, sic messores eas in fruges demergunt, ut elevare possint manipulos, Paul. ex Fest, p. 124 Müll.: mergas datus, ut hortum fodiat, Plaut. Poen. 5, 2, 58: multi mergis, alii pectinibus spicam ipsam legunt, Col. 2, 21, 3.—Comically: si attigeris ostium, jam tibi hercle in ore fiet messio mergis pugneis, i. e. a rich crop of fisticuffs, Plaut. Rud. 3, 4, 58.

Origins

Probably from a Proto-Indo-European root common with Ancient Greek ἀμέργω (amérgō, “to pluck or pull”), ὀμόργνυμι (omórgnumi, “to wipe”) and maybe Lithuanian márška (“net for fish”).

Quick answers

What does mergae mean in Latin?
mergae, a noun, means “a two-pronged pitchfork”.
What is the genitive of mergae?
The genitive singular is mergārum. mergae is feminine, first declension.
How do you pronounce mergae?
In classical Latin, [ˈmɛr.ɡae̯]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛr.d͡ʒe].