adjectivethird-declension one-termination adjective
Mendēs
Mendēs (genitive Mendētis)
Classical[ˈmɛn.deːs]Ecclesiastical[ˈmɛn.des]
Meaning
- one terminationof or belonging to Mendes, a town of Lower Egypt on the delta of the Nile (in modern times called Tell El-Ruba)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Mendēs | Mendēs | Mendēs |
| genitive | Mendētis | Mendētis | Mendētis |
| dative | Mendētī | Mendētī | Mendētī |
| accusative | Mendētem | Mendētem | Mendēs |
| ablative | Mendētī Mendēte | Mendētī Mendēte | Mendētī Mendēte |
| vocative | Mendēs | Mendēs | Mendēs |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Mendētēs | Mendētēs | Mendētia |
| genitive | Mendētium | Mendētium | Mendētium |
| dative | Mendētibus | Mendētibus | Mendētibus |
| accusative | Mendētīs Mendētēs | Mendētīs Mendētēs | Mendētia |
| ablative | Mendētibus | Mendētibus | Mendētibus |
| vocative | Mendētēs | Mendētēs | Mendētia |
Mendēs, ētis, Mendēsīcus, and Mendēsĭus, a, um,
I. adj., of or belonging to the Egyptian maritime town Mendes.
(a). Mendes:
Asclepias, Suet. Aug. 94.—(b). Mendesicus:
ostium, Plin. 5, 10, 11, § 64.—(g). Mendesius:
nomos, Plin. 5, 9, 9, § 49: unguentum, id. 13, 1, 2, § 17.Origins
Borrowed from Ancient Greek Μένδης (Méndēs).