adjectivefirst/second-declension adjective
melicus1
melicus (feminine melica, neuter melicum)
Classical[ˈmɛ.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmɛː.li.kus]
Meaning
- adjectivemusical, tuneful, melodious
- adjectivelyrical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | melicus | melica | melicum |
| genitive | melicī | melicae | melicī |
| dative | melicō | melicae | melicō |
| accusative | melicum | melicam | melicum |
| ablative | melicō | melicā | melicō |
| vocative | melice | melica | melicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | melicī | melicae | melica |
| genitive | melicōrum | melicārum | melicōrum |
| dative | melicīs | melicīs | melicīs |
| accusative | melicōs | melicās | melica |
| ablative | melicīs | melicīs | melicīs |
| vocative | melicī | melicae | melica |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- loci melici
- the lyric portions of a tragedy.
mĕlĭcus, a, um, adj., = μελικός,
I. musical, tuneful, melodious:
sonores, Lucr. 5, 334.—II. In partic., lyric, lyrical:
poëma, Cic. Opt. Gen. Or. 1, 1.—B. Subst.:
1. mĕlĭcus, i, m., a lyric poet:
Simonides melicus, Plin. 7, 24, 24, § 89; 7, 56, 57, § 192.—2. mĕlĭca, ae, f., a lyric poem, ode, Petr. 64.
Mēlĭcus, a, um, adj., in vulg. lang. for Medicus,
I. Median:
gallinae, Varr. R. R. 3, 9, 19; Col. 8, 2, 4; Plin. 10, 21, 24, § 48.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
melicus adj.
, μελικός, musical, lyric: poëma.
Origins
From Ancient Greek μελικός (melikós), from μέλος (mélos, “song, verse of lyric poetry”).