noun · neutersecond declension
meāculum
meāculum n (genitive meāculī)
Classical[meˈaː.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[meˈaː.ku.lum]
Meaning
- a course, passage
Ego denique vespera, dum polentae caseatae modico secus offulam grandiorem in convivas aemulus contruncare gestio, mollitie cibi glutinosi faucibus inhaerentis et meacula spiritus distinentis minimo minus interii
c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 1.4
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | meāculum | meācula |
| genitive | meāculī | meāculōrum |
| dative | meāculō | meāculīs |
| accusative | meāculum | meācula |
| ablative | meāculō | meāculīs |
| vocative | meāculum | meācula |
mĕācŭlum, i, n. id.,
I. a course, passage = meatus:
vos, superi caelestesque, vestra recensebitis meacula, Mart. Cap. 8, § 813.