LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

matara

matara f (genitive matarae)

Meaning

  1. femininesort of javelin used by Gauls
    Ad multam noctem etiam ad impedimenta pugnatum est, propterea quod pro vallo carros obiecerunt et e loco superiore in nostros venientes tela coiciebant et non nulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant nostrosque vulnerabant.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.26

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativemataramatarae
matarēs
genitivemataraematarārum
matarium
dativematarae
matarī
matarīs
mataribus
accusativemataram
matarem
matarās
matarēs
ablativematarā
matare, matarī
matarīs
mataribus
vocativemataramatarae
matarēs

matăra, ae, f., v. materis.

Origins

Of Celtic/Gaulish origin, but the exact word and Celtic cognates are obscure.

Gallo-Romance
  • Catalanmatràs
  • Occitanmatras
  • Frenchmatrasfrom Old French materas
  • Englishmatrassfrom Old French materas
  • Franco-Provençalmataras
Italo-Dalmatian
  • Italianmattero
  • Venetanmarelo
Rhaeto-Romance
  • Venetanmadrasofrom Friulian madràc
Gallo-Italic
  • Emilianmarass

Quick answers

What does matara mean in Latin?
matara, a noun, means “sort of javelin used by Gauls”.
What is the genitive of matara?
The genitive singular is matarae. matara is feminine, first declension.