proper noun · masculinesecond declension
Mārtīnus
Mārtīnus m (genitive Mārtīnī)
Classical[maːrˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[marˈtiː.nus]
Meaning
- a male given name, equivalent to English Martin
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mārtīnus | Mārtīnī |
| genitive | Mārtīnī | Mārtīnōrum |
| dative | Mārtīnō | Mārtīnīs |
| accusative | Mārtīnum | Mārtīnōs |
| ablative | Mārtīnō | Mārtīnīs |
| vocative | Mārtīne | Mārtīnī |
Origins
- Proto-Italic*Māwortis?
- Proto-Italic*Māmart-?
- Old LatinMāvors
- LatinMārtīnus
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin Mārtīnus From Mārs, Mārtis + -īnus.
Descendants
- PortugueseMartinhofrom Old Galician-Portuguese Martinho