adjectivethird-declension two-termination adjective
marginālis
marginālis (neuter margināle)
Classical[mar.ɡɪˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[mar.d͡ʒiˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationmarginal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | marginālis | marginālis | margināle |
| genitive | marginālis | marginālis | marginālis |
| dative | marginālī | marginālī | marginālī |
| accusative | marginālem | marginālem | margināle |
| ablative | marginālī | marginālī | marginālī |
| vocative | marginālis | marginālis | margināle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | marginālēs | marginālēs | marginālia |
| genitive | marginālium | marginālium | marginālium |
| dative | marginālibus | marginālibus | marginālibus |
| accusative | marginālīs marginālēs | marginālīs marginālēs | marginālia |
| ablative | marginālibus | marginālibus | marginālibus |
| vocative | marginālēs | marginālēs | marginālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin marginālis From margō, marginis (“margin”) + -ālis.