adjectivefirst/second-declension adjective
maranticus
maranticus (feminine marantica, neuter maranticum)
Classical[maˈran.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[maˈran.ti.kus]
Meaning
- New Latinadjectivemarantic, marasmic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maranticus | marantica | maranticum |
| genitive | maranticī | maranticae | maranticī |
| dative | maranticō | maranticae | maranticō |
| accusative | maranticum | maranticam | maranticum |
| ablative | maranticō | maranticā | maranticō |
| vocative | marantice | marantica | maranticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maranticī | maranticae | marantica |
| genitive | maranticōrum | maranticārum | maranticōrum |
| dative | maranticīs | maranticīs | maranticīs |
| accusative | maranticōs | maranticās | marantica |
| ablative | maranticīs | maranticīs | maranticīs |
| vocative | maranticī | maranticae | marantica |
Origins
From Ancient Greek μᾰρᾰντῐκός (mărăntĭkós, “wasting away”), from μᾰ́ρᾰνσῐς (mắrănsĭs, “dying or fading away”, noun) + -ῐκός (-ĭkós, “-ic”, adjectival suffix).
Descendants
- Englishmarantic