LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

manūscrīptus

manūscrīptus (feminine manūscrīpta, neuter manūscrīptum)
Classical[ma.nuːsˈkriːp.tʊs]Ecclesiastical[ma.nusˈkrip.tus]

Meaning

  1. adjectivemanuscript, hand-written

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemanūscrīptusmanūscrīptamanūscrīptum
genitivemanūscrīptīmanūscrīptaemanūscrīptī
dativemanūscrīptōmanūscrīptaemanūscrīptō
accusativemanūscrīptummanūscrīptammanūscrīptum
ablativemanūscrīptōmanūscrīptāmanūscrīptō
vocativemanūscrīptemanūscrīptamanūscrīptum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemanūscrīptīmanūscrīptaemanūscrīpta
genitivemanūscrīptōrummanūscrīptārummanūscrīptōrum
dativemanūscrīptīsmanūscrīptīsmanūscrīptīs
accusativemanūscrīptōsmanūscrīptāsmanūscrīpta
ablativemanūscrīptīsmanūscrīptīsmanūscrīptīs
vocativemanūscrīptīmanūscrīptaemanūscrīpta

Origins

From manu (ablative of manus (“hand”)) + scriptus (past participle of scribere (“to write”)), calqued from a word of Germanic origin, such as Old Norse handrit.

Descendants
  • Catalanmanuscrit
  • Frenchmanuscrit
  • Italianmanoscritto
  • Portuguesemanuscrito
  • Romanianmanuscris
  • Romanianmanuscript
  • Romanianmanuscrit
  • Spanishmanuscrito
  • Spanishmanuscripto
  • Friulianmanuscrit

Quick answers

What does manūscrīptus mean in Latin?
manūscrīptus, a adjective, means “manuscript, hand-written”.
How do you pronounce manūscrīptus?
In classical Latin, [ma.nuːsˈkriːp.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.nusˈkrip.tus].