noun · neutersecond declension
manicon
manicon n (genitive manicī)
Classical[ˈma.nɪ.kɔn]Ecclesiastical[ˈmaː.ni.kon]
Meaning
- neuterA plant, whose juice maddens
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | manicon | manica |
| genitive | manicī | manicōrum |
| dative | manicō | manicīs |
| accusative | manicon | manica |
| ablative | manicō | manicīs |
| vocative | manicon | manica |
mănĭcon, i, n., = μανικόν,
I. a plant, the juice of which maddens, Plin. 21, 31, 105, § 179.
Origins
Borrowed from Ancient Greek μανικόν (manikón).