verbfirst conjugation
mānicō
mānicō (present infinitive mānicāre, perfect active mānicāvī, supine mānicātum)
Classical[ˈmaː.nɪ.koː]Ecclesiastical[ˈmaː.ni.ko]
Meaning
- to come in the morning; rise and set out in the morning
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānicō | mānicābam | mānicābō | mānicāvī | mānicāveram | mānicāverō mānīcārō |
| 2nd sg. | mānicās | mānicābās | mānicābis | mānicāvistī mānīcāstī | mānicāverās mānīcārās | mānicāveris |
| 3rd sg. | mānicat | mānicābat | mānicābit | mānicāvit | mānicāverat mānīcārat | mānicāverit mānīcārit |
| 1st pl. | mānicāmus | mānicābāmus | mānicābimus | mānicāvimus | mānicāverāmus | mānicāverimus mānīcārimus |
| 2nd pl. | mānicātis | mānicābātis | mānicābitis | mānicāvistis mānīcāstis | mānicāverātis mānīcārātis | mānicāveritis mānīcāritis |
| 3rd pl. | mānicant | mānicābant | mānicābunt | mānicāvērunt mānicāvēre, mānīcārunt | mānicāverant mānīcārant | mānicāverint mānīcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānicem | mānicārem | mānicāverim mānīcārim | mānicāvissem mānīcāssem |
| 2nd sg. | mānicēs | mānicārēs | mānicāverīs | mānicāvissēs mānīcāssēs |
| 3rd sg. | mānicet | mānicāret | mānicāverit mānīcārit | mānicāvisset mānīcāsset |
| 1st pl. | mānicēmus | mānicārēmus | mānicāverīmus mānīcārīmus | mānicāvissēmus mānīcāssēmus |
| 2nd pl. | mānicētis | mānicārētis | mānicāverītis mānīcārītis | mānicāvissētis mānīcāssētis |
| 3rd pl. | mānicent | mānicārent | mānicāverint mānīcārint | mānicāvissent mānīcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānicor | mānicābar | mānicābor |
| 2nd sg. | mānicāris mānicāre | mānicābāris mānicābāre | mānicāberis mānicābere |
| 3rd sg. | mānicātur | mānicābātur | mānicābitur |
| 1st pl. | mānicāmur | mānicābāmur | mānicābimur |
| 2nd pl. | mānicāminī | mānicābāminī | mānicābiminī |
| 3rd pl. | mānicantur | mānicābantur | mānicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | mānicer | mānicārer |
| 2nd sg. | mānicēris mānicēre | mānicārēris mānicārēre |
| 3rd sg. | mānicētur | mānicārētur |
| 1st pl. | mānicēmur | mānicārēmur |
| 2nd pl. | mānicēminī | mānicārēminī |
| 3rd pl. | mānicentur | mānicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mānicā | mānicāre |
| pres. 2nd pl. | mānicāte | mānicāminī |
| fut. 2nd sg. | mānicātō | mānicātor |
| fut. 3rd sg. | mānicātō | mānicātor |
| fut. 2nd pl. | mānicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | mānicantō | mānicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mānicāre | mānicārī |
| perfect infinitive | mānicāvisse mānīcāsse | mānicātum esse |
| future infinitive | mānicātūrum esse | mānicātum īrī |
| present participle | mānicāns | — |
| perfect participle | — | mānicātus mānicāta, mānicātā, mānicātae, mānicātam, mānicātārum, mānicātās, mānicātī, mānicātōrum, mānicātōs |
| future participle | mānicātūrus mānicātūra, mānicātūrā, mānicātūrae, mānicātūram, mānicātūrārum, mānicātūrās, mānicātūre, mānicātūrī, mānicātūrīs, mānicātūrō, mānicātūrōrum, mānicātūrōs, mānicātūrum | mānicandus mānicanda, mānicandā, mānicandae, mānicandam, mānicandārum, mānicandās, mānicande, mānicandīs, mānicandōrum, mānicandōs |
gerundmānicandī, mānicandō, mānicandumsupinemānicātum, mānicātū
mānĭco, āre, v. n. mane,
I. to come in the morning (eccl. Lat.):
omnis populus ad eum, Vulg. Luc. 21, 38 al.Origins
Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -icō Latin mānicō From māne (“morning”) + -icō.
Balkano-Romance
- Romanianmâneca
- Romanianmânecare
- Megleno-Romanianmǫnic
- Megleno-Romanianmănicat
- Albanianmëngoj