LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

mānicō

mānicō (present infinitive mānicāre, perfect active mānicāvī, supine mānicātum)
Classical[ˈmaː.nɪ.koː]Ecclesiastical[ˈmaː.ni.ko]

Meaning

  1. to come in the morning; rise and set out in the morning

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.mānicōmānicābammānicābōmānicāvīmānicāverammānicāverō
mānīcārō
2nd sg.mānicāsmānicābāsmānicābismānicāvistī
mānīcāstī
mānicāverās
mānīcārās
mānicāveris
3rd sg.mānicatmānicābatmānicābitmānicāvitmānicāverat
mānīcārat
mānicāverit
mānīcārit
1st pl.mānicāmusmānicābāmusmānicābimusmānicāvimusmānicāverāmusmānicāverimus
mānīcārimus
2nd pl.mānicātismānicābātismānicābitismānicāvistis
mānīcāstis
mānicāverātis
mānīcārātis
mānicāveritis
mānīcāritis
3rd pl.mānicantmānicābantmānicābuntmānicāvērunt
mānicāvēre, mānīcārunt
mānicāverant
mānīcārant
mānicāverint
mānīcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.mānicemmānicāremmānicāverim
mānīcārim
mānicāvissem
mānīcāssem
2nd sg.mānicēsmānicārēsmānicāverīsmānicāvissēs
mānīcāssēs
3rd sg.mānicetmānicāretmānicāverit
mānīcārit
mānicāvisset
mānīcāsset
1st pl.mānicēmusmānicārēmusmānicāverīmus
mānīcārīmus
mānicāvissēmus
mānīcāssēmus
2nd pl.mānicētismānicārētismānicāverītis
mānīcārītis
mānicāvissētis
mānīcāssētis
3rd pl.mānicentmānicārentmānicāverint
mānīcārint
mānicāvissent
mānīcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.mānicormānicābarmānicābor
2nd sg.mānicāris
mānicāre
mānicābāris
mānicābāre
mānicāberis
mānicābere
3rd sg.mānicāturmānicābāturmānicābitur
1st pl.mānicāmurmānicābāmurmānicābimur
2nd pl.mānicāminīmānicābāminīmānicābiminī
3rd pl.mānicanturmānicābanturmānicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.mānicermānicārer
2nd sg.mānicēris
mānicēre
mānicārēris
mānicārēre
3rd sg.mānicēturmānicārētur
1st pl.mānicēmurmānicārēmur
2nd pl.mānicēminīmānicārēminī
3rd pl.mānicenturmānicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.mānicāmānicāre
pres. 2nd pl.mānicātemānicāminī
fut. 2nd sg.mānicātōmānicātor
fut. 3rd sg.mānicātōmānicātor
fut. 2nd pl.mānicātōte—
fut. 3rd pl.mānicantōmānicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemānicāremānicārī
perfect infinitivemānicāvisse
mānīcāsse
mānicātum esse
future infinitivemānicātūrum essemānicātum īrī
present participlemānicāns—
perfect participle—mānicātus
mānicāta, mānicātā, mānicātae, mānicātam, mānicātārum, mānicātās, mānicātī, mānicātōrum, mānicātōs
future participlemānicātūrus
mānicātūra, mānicātūrā, mānicātūrae, mānicātūram, mānicātūrārum, mānicātūrās, mānicātūre, mānicātūrī, mānicātūrīs, mānicātūrō, mānicātūrōrum, mānicātūrōs, mānicātūrum
mānicandus
mānicanda, mānicandā, mānicandae, mānicandam, mānicandārum, mānicandās, mānicande, mānicandīs, mānicandōrum, mānicandōs
gerundmānicandī, mānicandō, mānicandumsupinemānicātum, mānicātū

mānĭco, āre, v. n. mane,
I. to come in the morning (eccl. Lat.): omnis populus ad eum, Vulg. Luc. 21, 38 al.

Origins

Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -icō Latin mānicō From māne (“morning”) + -icō.

Balkano-Romance
  • Romanianmâneca
  • Romanianmânecare
  • Megleno-Romanianmǫnic
  • Megleno-Romanianmănicat
  • Albanianmëngoj

Quick answers

What does mānicō mean in Latin?
mānicō, a verb, means “to come in the morning; rise and set out in the morning”.
What are the principal parts of mānicō?
mānicō, mānicāre, mānicāvī, mānicātum (first conjugation).
How do you pronounce mānicō?
In classical Latin, [ˈmaː.nɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmaː.ni.ko].