LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

malignō

malignō (present infinitive malignāre, perfect active malignāvī, supine malignātum)
Classical[maˈlɪŋ.noː]Ecclesiastical[maˈliɲ.ɲo]

Meaning

  1. to malign
  2. to act viciously

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.malignōmalignābammalignābōmalignāvīmalignāverammalignāverō
malignārō
2nd sg.malignāsmalignābāsmalignābismalignāvistī
malignāstī
malignāverās
malignārās
malignāveris
3rd sg.malignatmalignābatmalignābitmalignāvitmalignāverat
malignārat
malignāverit
malignārit
1st pl.malignāmusmalignābāmusmalignābimusmalignāvimusmalignāverāmusmalignāverimus
malignārimus
2nd pl.malignātismalignābātismalignābitismalignāvistis
malignāstis
malignāverātis
malignārātis
malignāveritis
malignāritis
3rd pl.malignantmalignābantmalignābuntmalignāvērunt
malignāvēre, malignārunt
malignāverant
malignārant
malignāverint
malignārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.malignemmalignāremmalignāverim
malignārim
malignāvissem
malignāssem
2nd sg.malignēsmalignārēsmalignāverīsmalignāvissēs
malignāssēs
3rd sg.malignetmalignāretmalignāverit
malignārit
malignāvisset
malignāsset
1st pl.malignēmusmalignārēmusmalignāverīmus
malignārīmus
malignāvissēmus
malignāssēmus
2nd pl.malignētismalignārētismalignāverītis
malignārītis
malignāvissētis
malignāssētis
3rd pl.malignentmalignārentmalignāverint
malignārint
malignāvissent
malignāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.malignormalignābarmalignābor
2nd sg.malignāris
malignāre
malignābāris
malignābāre
malignāberis
malignābere
3rd sg.malignāturmalignābāturmalignābitur
1st pl.malignāmurmalignābāmurmalignābimur
2nd pl.malignāminīmalignābāminīmalignābiminī
3rd pl.malignanturmalignābanturmalignābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.malignermalignārer
2nd sg.malignēris
malignēre
malignārēris
malignārēre
3rd sg.malignēturmalignārētur
1st pl.malignēmurmalignārēmur
2nd pl.malignēminīmalignārēminī
3rd pl.malignenturmalignārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.malignāmalignāre
pres. 2nd pl.malignātemalignāminī
fut. 2nd sg.malignātōmalignātor
fut. 3rd sg.malignātōmalignātor
fut. 2nd pl.malignātōte—
fut. 3rd pl.malignantōmalignantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemalignāremalignārī
perfect infinitivemalignāvisse
malignāsse
malignātum esse
future infinitivemalignātūrum essemalignātum īrī
present participlemalignāns—
perfect participle—malignātus
malignāta, malignātā, malignātae, malignātam, malignātārum, malignātās, malignātī, malignātōrum, malignātōs
future participlemalignātūrus
malignātūra, malignātūrā, malignātūrae, malignātūram, malignātūrārum, malignātūrās, malignātūre, malignātūrī, malignātūrīs, malignātūrō, malignātūrōrum, malignātūrōs, malignātūrum
malignandus
malignanda, malignandā, malignandae, malignandam, malignandārum, malignandās, malignande, malignandīs, malignandōrum, malignandōs
gerundmalignandī, malignandō, malignandumsupinemalignātum, malignātū

măligno, 1, v. a., and mălignor, ātus, 1, v. dep. id.,
I. to do or contrive maliciously, to malign (post-class.).
(a). Form maligno: consilium super populum tuum, Vulg. Psa. 83, 4: venena malignantes, i. e. maliciously ejecting, Amm. 22, 15, 26.—
(b). Form malignor: quanta malignatus est inimicus in sancto, Vulg. Psa. 74, 3: in prophetis meis nolite malignari, id. ib. 105, 15; 37, 8 sq.—P. a. as subst.: mălignan-tes, ium, m., the wicked, Vulg. Psa. 21, 17 al.

Quick answers

What does malignō mean in Latin?
malignō, a verb, means “to malign; to act viciously”.
What are the principal parts of malignō?
malignō, malignāre, malignāvī, malignātum (first conjugation).
How do you pronounce malignō?
In classical Latin, [maˈlɪŋ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [maˈliɲ.ɲo].