noun · neutersecond declension
magnēsium
magnēsium n (genitive magnēsiī)
Classical[maŋˈneː.si.ũː]Ecclesiastical[maɲˈɲɛː.s̬i.um]
Meaning
- New Latinmagnesium (chemical element 12)
Magnesium nitratum nullum converſionem expertum eſt a noſtri acidi admixtione.
1782, D. Laurentius, Gulielmo Huntero, “Nova experimenta Chemica quae ad penitiorem Acidi e Pinguedine eruti cognitionem valere videntur”, in Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Part I, page 28:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | magnēsium | magnēsia |
| genitive | magnēsiī | magnēsiōrum |
| dative | magnēsiō | magnēsiīs |
| accusative | magnēsium | magnēsia |
| ablative | magnēsiō | magnēsiīs |
| vocative | magnēsium | magnēsia |
Origins
Substantivization of the neuter form of magnēsius (“of or pertaining to the region of Magnesia”).
Descendants
- Englishmagnesium
- Frenchmagnésium
- GermanMagnesium
- Italianmagnesio
- Portuguesemagnésio
- Romanianmagneziu
- Spanishmagnesio
- Welshmagnesiwmfrom English magnesium
- Galicianmagnesio
- LuxembourgishMagnesium