LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

maculentus

maculentus (feminine maculenta, neuter maculentum)
Classical[ma.kʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[ma.kuˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectivesynonym of maculōsus
    Guilelmus Schmitz (editor), Commentarii notarum Tironianarum cum prolegomenis adnotationibus criticis et exegeticis notarumque indice alphabetico (1893), commentarius II, caput i, tabula 40 (Gr. 66, 67), nota 79a (footnoted)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemaculentusmaculentamaculentum
genitivemaculentīmaculentaemaculentī
dativemaculentōmaculentaemaculentō
accusativemaculentummaculentammaculentum
ablativemaculentōmaculentāmaculentō
vocativemaculentemaculentamaculentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemaculentīmaculentaemaculenta
genitivemaculentōrummaculentārummaculentōrum
dativemaculentīsmaculentīsmaculentīs
accusativemaculentōsmaculentāsmaculenta
ablativemaculentīsmaculentīsmaculentīs
vocativemaculentīmaculentaemaculenta

Origins

  1. Proto-Indo-European*smeH-
  2. Proto-Indo-European*sm̥Htlóm
  3. Latinmaculentus

Proto-Italic *smaklomder. Latin macula Latin -entus Latin maculentus From macula + -entus.

Quick answers

What does maculentus mean in Latin?
maculentus, a adjective, means “synonym of maculōsus”.
How do you pronounce maculentus?
In classical Latin, [ma.kʊˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.kuˈlɛn.tus].
Where does maculentus come from?
Proto-Indo-European *smeH- → Proto-Indo-European *sm̥Htlóm → Latin maculentus.