LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

līvēdō

līvēdō f (genitive līvēdinis)
Classical[liːˈweː.doː]Ecclesiastical[liˈvɛː.do]

Meaning

  1. blueness, lividness

Declension

declension
formsingularplural
nominativelīvēdōlīvēdinēs
genitivelīvēdinislīvēdinum
dativelīvēdinīlīvēdinibus
accusativelīvēdinemlīvēdinēs
ablativelīvēdinelīvēdinibus
vocativelīvēdōlīvēdinēs

līvēdo, ĭnis, f. liveo,
I. blueness, lividness, produced by bruises, blows, etc.: homunculi vibicibus livedinis totam cutem depicti, App. M. 9, p. 222, 26.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)leh₃y-
  2. Latinlīvēdō

Proto-Indo-European *(s)lih₃-wó-der. Proto-Italic *slīwēō Latin līveō Proto-Indo-European *-Hōder. Latin -ēdō Latin līvēdō From līveō (“to be bluish”) + -ēdō.

Quick answers

What does līvēdō mean in Latin?
līvēdō, a noun, means “blueness, lividness”.
What is the genitive of līvēdō?
The genitive singular is līvēdinis. līvēdō is feminine, third declension.
How do you pronounce līvēdō?
In classical Latin, [liːˈweː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [liˈvɛː.do].
Where does līvēdō come from?
Proto-Indo-European *(s)leh₃y- → Latin līvēdō.