noun · femininethird declension
lītotēs
lītotēs f (genitive lītotētos)
Classical[ˈliː.tɔ.teːs]Ecclesiastical[ˈliː.to.tes]
Meaning
- Late Latinrhetoriclitotes (rhetorical understatement)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lītotēs | lītotētes |
| genitive | lītotētos | lītotētum |
| dative | lītotētī | lītotētibus |
| accusative | lītotēta | lītotētas |
| ablative | lītotēte | lītotētibus |
| vocative | lītotēs | lītotētes |
Origins
- Ancient Greek λῑτός(lītós)
- Ancient Greek -της(-tēs)
- Latinlītotēs
Ancient Greek λιτότης (litótēs)bor. Latin lītotēs Borrowed from Ancient Greek λιτότης (litótēs).
Descendants
- Englishlitotes
- Frenchlitote
- Spanishlitotefrom French litote
- GermanLitotes
- Italianlitote
- Russianлито́таfrom French litote
- Polishlitotes