LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

libentia

libentia f (genitive libentiae)
Classical[lɪˈbɛn.ti.a]Ecclesiastical[liˈbɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. femininedelight; joy; pleasure

Declension

declension
formsingularplural
nominativelibentialibentiae
genitivelibentiaelibentiārum
dativelibentiaelibentiīs
accusativelibentiamlibentiās
ablativelibentiālibentiīs
vocativelibentialibentiae

lĭbentĭa (lŭb-), ae, f. libens,
I. delight, pleasure, joy (ante- and post-class.): onustum pectus porto laetitia lubentiaque, Plaut. Stich. 2, 1, 3: postquam erili filio Largitu's dictis dapsilis lubentias, id. Ps. 1, 4, 3: libentiae gratiaeque conviviorum, Gell. 15, 2, 7.—
II. Personified: Lĭbentĭa (Lŭb-), ae, f., the goddess of delight, Plaut. As. 2, 2, 2; cf. the foll. art.

Quick answers

What does libentia mean in Latin?
libentia, a noun, means “delight; joy; pleasure”.
What is the genitive of libentia?
The genitive singular is libentiae. libentia is feminine, first declension.
How do you pronounce libentia?
In classical Latin, [lɪˈbɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [liˈbɛn.t͡si.a].