noun · neuterthird declension
levāmen1
levāmen n (genitive levāminis)
Classical[ɫɛˈwaː.mɛn]Ecclesiastical[leˈvaː.men]
Meaning
- alleviation, mitigation
- solace, consolation
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod dolōrem levatlevāmen -inis (n) — in Aeneis, ch. 8
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | levāmen | levāmina |
| genitive | levāminis | levāminum |
| dative | levāminī | levāminibus |
| accusative | levāmen | levāmina |
| ablative | levāmine | levāminibus |
| vocative | levāmen | levāmina |
lĕvāmen, ĭnis, n. levo,
I. an alleviation, mitigation, solace, consolation (mostly poet.): quod si esset aliquod levamen, id esset in te uno, * Cic. Att. 12, 16: dulce viatori lasso in sudore levamen, * Cat. 68, 61; * Prop. 4 (5), 11, 63. omnis curae casusque levamen, Amitto Anchisen, * Verg. A. 3, 709:
ejus mali, Liv. 6, 35, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
levāmen inis, n
1 levo, an alleviation, mitigation, solace, consolation : in te uno: eius mali, L.—Of a person: curae casūsque, V.
Origins
From levō (“to soften, mitigate”) + -men. See also levāmentum.