LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

lentus

lentus (feminine lenta, neuter lentum, comparative lentior, superlative lentissimus, adverb lentē)
Classical[ˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[ˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectivesticky, tenacious
  2. adjectiveslow, sluggish
  3. adjectiveflexible, pliant
  4. adjectiveindifferent, phlegmatic

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Tardus · Lentus

Tardus denotes slowness, with reference to the great length of time spent, in opp. to citus, Sall. Cat. 5; whereas lentus, with reference to quietness of motion, in opp. to acer, etc. Quintil. ix. 4. (iv. 218.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelentus
lentulus
lenta
lentula
lentum
lentulum
genitivelentī
lentulī
lentae
lentulae
lentī
lentulī
dativelentō
lentulō
lentae
lentulae
lentō
lentulō
accusativelentum
lentulum
lentam
lentulam
lentum
lentulum
ablativelentō
lentulō
lentā
lentulā
lentō
lentulō
vocativelente
lentule
lenta
lentula
lentum
lentulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelentī
lentulī
lentae
lentulae
lenta
lentula
genitivelentōrum
lentulōrum
lentārum
lentulārum
lentōrum
lentulōrum
dativelentīs
lentulīs
lentīs
lentulīs
lentīs
lentulīs
accusativelentōs
lentulōs
lentās
lentulās
lenta
lentula
ablativelentīs
lentulīs
lentīs
lentulīs
lentīs
lentulīs
vocativelentī
lentulī
lentae
lentulae
lenta
lentula

lentus, a, um, adj. cf. lenis,
I. pliant, flexible, tough, tenacious, sticky, viscous (syn.: flexilis, tardus, serus).
I. Lit.: viburna, Verg. E. 1, 26: vitis, id. ib. 3, 38: genistae, id. G. 2, 12: rami, id. ib. 4, 558: flagellum, Phaedr. 3, 6, 6: verbera, i. e. produced with the limber whip, Verg. G. 3, 208: argentum, id. A. 7, 634; Cat. 61, 106; Tib. 4, 1, 171: lentior salicis virgis, Ov. M. 13, 800: gluten visco et pice lentius, tougher, more tenacious, Verg. G. 4, 41: ita istaec nimis lenta vincla sunt escaria, adhesive, tenacious, Plaut. Men. 1, 1, 18; cf.: lentis adhaerens brachiis, Her. Epod. 15, 6: quoniam mas (aron) esset in coquendo lentior, Plin. 24, 16, 92, § 143.—
B. Transf., slow, sluggish, immovable: tellus lenta gelu, Prop. 4 (5), 3, 39. amnis, Plin. 36, 26, 65, § 190: in lento luctantur marmore tonsae, sluggish, motionless, Verg. A. 7, 28: lento pilo, Tib. 4, 1, 90: asinus, Phaedr. 1, 15, 7: uteri pondera lenta, immovable, heavy, Prop. 4 (5), 1, 96.(100): herba durior et in coquendo lentior, slower, longer, Plin. 24, 16, 92, § 143: venenum, Tac. A. 6, 32: remedia, Curt. 3, 5, 13; Suet. Tib. 73: miserum populum Romanum, qui sub tam lentis maxillis erit, id. ib. 21: lentaque fori pugnamus harena, Juv. 7, 47: funus matris, slow in coming, id. 6, 565.—
II. Trop.
A. Lasting or continuing long: militiae, Tib. 1, 3, 82: amor, id. 1, 4, 81: spes, Ov. H. 2, 9: tranquillitatis lentissimae taedium, Sen. Ep. 70: lentus abesto, remain long away, Ov. R. Am. 243: vivacitas adeo lenta, persistent, Plin. 8, 27, 41, § 100.—
B. Slow, lingering, lazy: lentus in dicendo, drawling, Cic. Brut. 48: mortis genus, Suet. Caes. 87: si lentus pigrā muniret castra dolabra, Juv. 8, 248: ira deorum, id. 13, 100.—
(b). With gen.: lentus coepti, Sil. 3, 176.—
(g). With inf.: nec Idalia lenta incaluisse sagitta, Sil. 5, 19.—
2. Of bad payers, slow, backward: infitiatores, Cic. Cat. 2, 10: negotium, tedious, id. Att. 1, 12; 1, 13 fin.—
C. Of character, easy, calm, indifferent, unconcerned, phlegmatic, sluggish, obstinate: ut multa verba feci, ut lenta materies fuit, Plaut. Mil. 4, 5, 4: genus ridiculi patientis ac lenti, Cic. de Or. 2, 69: nimium patiens et lentus existimor, id. ib. 2, 75: Hannibalem lenti spectamus, Liv. 22, 14: lentus in suo dolore, Tac. A. 3, 70: tu, Tityre, lentus in umbra, at ease, Verg. E. 1, 4: lentissima pectora, insensible, cold (to love), Ov. H. 15, 169.—*
D. (Pliant, hence) Ready, willing, Lucil. ap. Non. 22, 32, and 338, 13.—Hence, adv.: lentē, slowly, without haste, leisurely.
1. Lit.: lente ac paulatim proceditur, Caes. B. C. 1, 80: currere, Ov. Am. 1, 13, 40: corpora lente augescunt, cito exstinguuntur, Tac. Agr. 3: Nilus evagari incipit, lente primo, deinde vehementius, Plin. 18, 18, 47, § 167. —Comp.: ipse cum reliquis copiis lentius subsequitur, Caes. B. C. 2, 40.—Sup.: asinus lentissime mandit, Col. 2, 15.—*
b. Transf., pliantly, readily: arida ligna lentius serrae cedunt, Plin. 16, 43, 83, § 227. —
2. Trop.
a. Calmly, dispassionately, indifferently: aliquid lente ferre, Cic. de Or. 2, 45, 190; cf. id. Fragm. ap. Non. 338, 9: agere, Liv. 1, 10: respondere, to answer cooly, phlegmatically, Cic. de Or. 2, 71, 287. —Comp.: sed haec videri possunt odiosiora, cum lentius disputantur, Cic. Par. 1, 2, 10: quid lentius, celerius dicendum, Quint. 1, 8, 1.—
b. In a good sense, calmly, considerately, attentively: nisi eum (librum) lente ac fastidiose probavissem, Cic. Att. 2, 1, 1.

Origins

From hypothetical Proto-Italic *lentos (“soft”), from Proto-Indo-European *lentos (“soft, smooth, pliant”), likely related to Proto-Indo-European *lentéh₂ (“linden, lime(-wood)”), and cognate with Proto-Germanic *lindō (“linden”) (whence English linden), Proto-Balto-Slavic *lentā́ˀ (whence Lithuanian lentà (“(linden) board”), Russian лут (lut, “(linden) bast”)), Albanian lëndë (“wood, material”), as well as perhaps Sanskrit लता (latā, “tendril, creeper”). Compare also lēnis, with similar sound and meaning but different origin.

Descendants
  • Catalanlent
  • Catalanllenta
  • Frenchlent
  • Italianlento
  • Occitanlent
  • Romanianlent
  • Portugueselento
  • Spanishlento
  • Asturianlentu
  • Asturianllentu

Quick answers

What does lentus mean in Latin?
lentus, a adjective, means “sticky, tenacious; slow, sluggish; flexible, pliant”.
How do you pronounce lentus?
In classical Latin, [ˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɛn.tus].