LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Lechus

Lechus m sg (genitive Lechī)
Classical[ˈɫɛ.kʰʊs]Ecclesiastical[ˈlɛː.kus]

Meaning

  1. masculinesingulara male given name from Polish
    Posteriate Lechi deficiente, Poloni comitiis Gnesnae de Repub.stabilienda habiis duodecim ex Procerum numero secundum totidem Palatinatus seu Provincias deligunt, quos Palatinos seu Woievodas, hoc est, duces belli lingua patria nominarunt, illisq; rerum summam committunt.Later, when Lech failed, the Poles, having held an assembly at Gnesna to establish a republic, elected twelve nobles from the same number of Palatinates or Provinces, whom they named Palatines or Voivodes, that is, war leaders in their native language, and entrusted the sum of their affairs to them.1626, Salomon Neugebauer, “Cracus.”, in Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 3:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeLechus—
genitiveLechī—
dativeLechō—
accusativeLechum—
ablativeLechō—
vocativeLeche—

Origins

Borrowed from Middle Polish Lech + -us m.

Quick answers

What does Lechus mean in Latin?
Lechus, a proper noun, means “a male given name from Polish”.
What is the genitive of Lechus?
The genitive singular is Lechī. Lechus is masculine, second declension.
How do you pronounce Lechus?
In classical Latin, [ˈɫɛ.kʰʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɛː.kus].