proper noun · masculinesecond declension
Lechus
Lechus m sg (genitive Lechī)
Classical[ˈɫɛ.kʰʊs]Ecclesiastical[ˈlɛː.kus]
Meaning
- masculinesingulara male given name from Polish
Posteriate Lechi deficiente, Poloni comitiis Gnesnae de Repub.stabilienda habiis duodecim ex Procerum numero secundum totidem Palatinatus seu Provincias deligunt, quos Palatinos seu Woievodas, hoc est, duces belli lingua patria nominarunt, illisq; rerum summam committunt.
Later, when Lech failed, the Poles, having held an assembly at Gnesna to establish a republic, elected twelve nobles from the same number of Palatinates or Provinces, whom they named Palatines or Voivodes, that is, war leaders in their native language, and entrusted the sum of their affairs to them.1626, Salomon Neugebauer, “Cracus.”, in Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 3:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Lechus | — |
| genitive | Lechī | — |
| dative | Lechō | — |
| accusative | Lechum | — |
| ablative | Lechō | — |
| vocative | Leche | — |
Origins
Borrowed from Middle Polish Lech + -us m.