noun · masculinesecond declension
laterculus
laterculus m (genitive laterculī)
Classical[ɫaˈtɛr.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[laˈtɛr.ku.lus]
Meaning
- literallymasculinesmall brick; small tile
- masculinea kind of pastry (so called because of its being shaped like a tile)
- masculinea tile-shaped piece of land
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laterculus | laterculī latericulī |
| genitive | laterculī latericulī | laterculōrum latericulōrum |
| dative | laterculō latericulō | laterculīs latericulīs |
| accusative | laterculum latericulum | laterculōs latericulōs |
| ablative | laterculō latericulō | laterculīs latericulīs |
| vocative | latercule latericule | laterculī latericulī |
lătercŭlus (lătĕrĭcŭlus, Caes. B. C. 2, 9, 2), i, m. dim. id..
I. A small brick or tile:
hanc contignationem laterculo astruxerunt, Caes. l. l.: sacellum factum crudis laterculis, Plin. 30, 7, 20, § 63: observationes siderum coctilibus laterculis inscriptae, id. 7, 56, 57, § 193.—II. Transf.
A. A kind of pastry, so called because shaped like a tile, Cato, R. R. 109:
nihil nisi laterculos, Plaut. Poen. 1, 2, 115.—B. Among the agrimensores, a tile-shaped piece of land, Sic. Fl. de Cond. Agr. p. 2 Goes.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laterculus see latericulus.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culus Latin laterculus From later m (“brick; tile”) + -culus (diminutive suffix).