verbfirst conjugation
lassō
lassō (present infinitive lassāre, perfect active lassāvī, supine lassātum)
Classical[ˈɫas.soː]Ecclesiastical[ˈlas.so]
Meaning
- transitiveto exhaust; to fatigue; to tire; to weary; to wear out or wear down; to render faint
lassābant agilēs aspera bella virōs
Harsh wars were exhausting the able-bodied men.8 CE, Ovidius, Fasti 2.516
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fatigatus · Fessus · Lassus
Fatigatus and fessus express the condition in which a man after exertion longs for rest, from subjective weariness; whereas lassus and lassatus, the condition in which a man after active employment has need of rest, from objective weakness. Cels. i. 2, 15. Exercitationis finis esse debet sudor aut certe lassitudo, quæ citra fatigationem sit. Sall. Jug. 57. Opere castrorum et prœliorum fessi lassique erant. (i. 105.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lassō | lassābam | lassābō | lassāvī | lassāveram | lassāverō lassārō |
| 2nd sg. | lassās | lassābās | lassābis | lassāvistī lassāstī | lassāverās lassārās | lassāveris |
| 3rd sg. | lassat | lassābat | lassābit | lassāvit | lassāverat lassārat | lassāverit lassārit |
| 1st pl. | lassāmus | lassābāmus | lassābimus | lassāvimus | lassāverāmus | lassāverimus lassārimus |
| 2nd pl. | lassātis | lassābātis | lassābitis | lassāvistis lassāstis | lassāverātis lassārātis | lassāveritis lassāritis |
| 3rd pl. | lassant | lassābant | lassābunt | lassāvērunt lassāvēre, lassārunt | lassāverant lassārant | lassāverint lassārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lassem | lassārem | lassāverim lassārim | lassāvissem lassāssem |
| 2nd sg. | lassēs | lassārēs | lassāverīs | lassāvissēs lassāssēs |
| 3rd sg. | lasset | lassāret | lassāverit lassārit | lassāvisset lassāsset |
| 1st pl. | lassēmus | lassārēmus | lassāverīmus lassārīmus | lassāvissēmus lassāssēmus |
| 2nd pl. | lassētis | lassārētis | lassāverītis lassārītis | lassāvissētis lassāssētis |
| 3rd pl. | lassent | lassārent | lassāverint lassārint | lassāvissent lassāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lassor | lassābar | lassābor |
| 2nd sg. | lassāris lassāre | lassābāris lassābāre | lassāberis lassābere |
| 3rd sg. | lassātur | lassābātur | lassābitur |
| 1st pl. | lassāmur | lassābāmur | lassābimur |
| 2nd pl. | lassāminī | lassābāminī | lassābiminī |
| 3rd pl. | lassantur | lassābantur | lassābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lasser | lassārer |
| 2nd sg. | lassēris lassēre | lassārēris lassārēre |
| 3rd sg. | lassētur | lassārētur |
| 1st pl. | lassēmur | lassārēmur |
| 2nd pl. | lassēminī | lassārēminī |
| 3rd pl. | lassentur | lassārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lassā | lassāre |
| pres. 2nd pl. | lassāte | lassāminī |
| fut. 2nd sg. | lassātō | lassātor |
| fut. 3rd sg. | lassātō | lassātor |
| fut. 2nd pl. | lassātōte | — |
| fut. 3rd pl. | lassantō | lassantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lassāre | lassārī |
| perfect infinitive | lassāvisse lassāsse | lassātum esse |
| future infinitive | lassātūrum esse | lassātum īrī |
| present participle | lassāns lassante, lassantem, lassantēs, lassantī, lassantia, lassantibus, lassantis, lassantīs, lassantium | — |
| perfect participle | — | lassātus lassāta, lassātā, lassātae, lassātam, lassātārum, lassātās, lassātī, lassātōrum, lassātōs |
| future participle | lassātūrus lassātūra, lassātūrā, lassātūrae, lassātūram, lassātūrārum, lassātūrās, lassātūre, lassātūrī, lassātūrīs, lassātūrō, lassātūrōrum, lassātūrōs, lassātūrum | lassandus lassanda, lassandā, lassandae, lassandam, lassandārum, lassandās, lassande, lassandīs, lassandōrum, lassandōs |
gerundlassandī, lassandō, lassandumsupinelassātum, lassātū
lasso, āvi, ātum, 1, v. a. lassus,
I. to render faint or languid, to tire, weary, fatigue, to deprive of vigor (syn.: fatigo, languefacio;
perh. not ante-Aug.): aliquem, Cels. 1, 3, 1: laevam, Curt. 9, 5, 1: longior infirmum ne lasset epistola corpus, Ov. H. 20, 241: brachia plagis, Prop. 4 (5), 8, 67. cf.: lassata gravi ceciderunt brachia massā, Juv. 6, 421: visu lassatur inani, Val. Fl. 1, 707: oculos, Stat. Th. 5, 483: jam vitia primo fervore adulescentiae indomita lassavit, Sen. Ep. 68, 13; 70, 3; 88, 10; id. Clem. 1, 19, 4; Plin. 9, 10, 12, § 36; 30, 16, 53, § 149: numina, to weary with petitions, Luc. 5, 695: Cecropiam Cotytto, Juv. 2, 92.—Transf.: sidus Hyperborei Bootae, i. e. to bear steadfastly, Mart. 4, 3, 5: lassatum fluctibus aequor, i. e. become calm, Luc. 5, 703: ventus lassatur, id. 9, 453: lassata triumphis fortuna, id. 2, 727.—In mal. part., Tib. 1, 9, 55; Juv. 6, 129.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lassō āvī, ātus, āre
lassus, to make faint, tire, weary, fatigue, exhaust : laevam lassaverat, Cu.: in molli lassor harenā, fatigue myself , O.: lassata gravi bracchia massā, Iu.
Origins
From lassus (“faint; weary”).
Descendants
- Catalanlassar
- Frenchlasser