noun · femininefirst declension
lanterna
lanterna f (genitive lanternae)
Classical[ɫanˈtɛr.na]Ecclesiastical[lanˈtɛr.na]
Meaning
- femininelantern
- femininelamp
- femininetorch
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lanterna | lanternae lāternae |
| genitive | lanternae lāternae | lanternārum lāternārum |
| dative | lanternae lāternae | lanternīs lāternīs |
| accusative | lanternam lāternam | lanternās lāternās |
| ablative | lanternā | lanternīs lāternīs |
| vocative | lanterna | lanternae lāternae |
lanterna (ante-class. and later lā-terna), ae, f. Gr. λαμπτήρ, root in λάμπω; cf. Lat. limpidus, lepor, lepidus, lĕpus,
I. a lantern, lamp, torch:
a portu illic nunc cum laterna huc advenit, Plaut. Am. prol. 149: laterna Punica, id. Aul. 3, 6, 30: linea lanterna, Cic. Att. 4, 3, 5: hic caulis olebit lanternam, Juv. 5, 88; Plin. 11, 16, 16, § 49.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lanterna (not lāterna), ae, f
, λαμπτήρ, a lantern, lamp, torch: linea: caulis olere Lanternam, Iu.
Origins
- Ancient Greek λᾰ́μπω(lắmpō)
- Ancient Greek -τήρ(-tḗr)
- Latinlanterna
Ancient Greek λᾰμπτήρ (lămptḗr)bor. ▲ Latin lucernainflu. Latin lanterna Borrowed from Ancient Greek λᾰμπτήρ (lămptḗr), from λάμπω (lámpō, “to shine”), with influence from lucerna (“oil lamp”).
Descendants
- Catalanllanterna
- Italianlanterna
- GermanLaternefrom Middle High German latërne
- Frenchlanternefrom Old French lanterne
- Romanianlanternăfrom Old French lanterne
- Englishlanternfrom Old French lanterne
- Englishlanthornfrom Old French lanterne
- Portugueselanterna
- Spanishlinterna
- Asturianllinterna