LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

lanterna

lanterna f (genitive lanternae)
Classical[ɫanˈtɛr.na]Ecclesiastical[lanˈtɛr.na]

Meaning

  1. femininelantern
  2. femininelamp
  3. femininetorch

Declension

declension
formsingularplural
nominativelanternalanternae
lāternae
genitivelanternae
lāternae
lanternārum
lāternārum
dativelanternae
lāternae
lanternīs
lāternīs
accusativelanternam
lāternam
lanternās
lāternās
ablativelanternālanternīs
lāternīs
vocativelanternalanternae
lāternae

lanterna (ante-class. and later lā-terna), ae, f. Gr. λαμπτήρ, root in λάμπω; cf. Lat. limpidus, lepor, lepidus, lĕpus,
I. a lantern, lamp, torch: a portu illic nunc cum laterna huc advenit, Plaut. Am. prol. 149: laterna Punica, id. Aul. 3, 6, 30: linea lanterna, Cic. Att. 4, 3, 5: hic caulis olebit lanternam, Juv. 5, 88; Plin. 11, 16, 16, § 49.

Origins

  1. Ancient Greek λᾰ́μπω(lắmpō)
  2. Ancient Greek -τήρ(-tḗr)
  3. Latinlanterna

Ancient Greek λᾰμπτήρ (lămptḗr)bor. ▲ Latin lucernainflu. Latin lanterna Borrowed from Ancient Greek λᾰμπτήρ (lămptḗr), from λάμπω (lámpō, “to shine”), with influence from lucerna (“oil lamp”).

Descendants
  • Catalanllanterna
  • Italianlanterna
  • GermanLaternefrom Middle High German latërne
  • Frenchlanternefrom Old French lanterne
  • Romanianlanternăfrom Old French lanterne
  • Englishlanternfrom Old French lanterne
  • Englishlanthornfrom Old French lanterne
  • Portugueselanterna
  • Spanishlinterna
  • Asturianllinterna

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does lanterna mean in Latin?
lanterna, a noun, means “lantern; lamp; torch”.
What is the genitive of lanterna?
The genitive singular is lanternae. lanterna is feminine, first declension.
How do you pronounce lanterna?
In classical Latin, [ɫanˈtɛr.na]; in ecclesiastical (church) Latin, [lanˈtɛr.na].
Where does lanterna come from?
Ancient Greek λᾰ́μπω (lắmpō) → Ancient Greek -τήρ (-tḗr) → Latin lanterna.