LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

lanceātus

lanceātus (feminine lanceāta, neuter lanceātum)
Classical[ɫaŋ.keˈaː.tʊs]Ecclesiastical[lan̠ʲ.t͡ʃeˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectiverelationallance

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelanceātuslanceātalanceātum
genitivelanceātīlanceātaelanceātī
dativelanceātōlanceātaelanceātō
accusativelanceātumlanceātamlanceātum
ablativelanceātōlanceātālanceātō
vocativelanceātelanceātalanceātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelanceātīlanceātaelanceāta
genitivelanceātōrumlanceātārumlanceātōrum
dativelanceātīslanceātīslanceātīs
accusativelanceātōslanceātāslanceāta
ablativelanceātīslanceātīslanceātīs
vocativelanceātīlanceātaelanceāta

lancĕātus, a, um, adj. lancea,
I. made into a lance, lance-formed: armabitur ferro et ligno lanceato, Vulg. 2, Reg. 23, 7.

Quick answers

What does lanceātus mean in Latin?
lanceātus, a adjective, means “lance”.
How do you pronounce lanceātus?
In classical Latin, [ɫaŋ.keˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [lan̠ʲ.t͡ʃeˈaː.tus].