proper noun · masculinesecond declension
Jūstus
Jūstus m sg (genitive Jūstī)
Classical[ˈjuːs.tʊs]Ecclesiastical[ˈjus.tus]
Meaning
- A Roman cognomen — famously held by
- Papirius Justus, a Roman jurist
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Jūstus | — |
| genitive | Jūstī | — |
| dative | Jūstō | — |
| accusative | Jūstum | — |
| ablative | Jūstō | — |
| vocative | Jūste | — |
Origins
From justus (“righteous”).