What does iuvenculus mean in Latin?

iuvenculus, a adjective, means “young (person)”.

How do you pronounce iuvenculus?

In classical Latin, [jʊˈwɛŋ.kʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [juˈvɛŋ.ku.lus].

Proto-Italic *juwenkos → Latin iuvenculus.

adjectivefirst/second-declension adjective

iuvenculus (feminine iuvencula, neuter iuvenculum)

Classical[jʊˈwɛŋ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[juˈvɛŋ.ku.lus]

singular
form	masculine	feminine	neuter
nominative	iuvenculus	iuvencula	iuvenculum
genitive	iuvenculī	iuvenculae	iuvenculī
dative	iuvenculō	iuvenculae	iuvenculō
accusative	iuvenculum	iuvenculam	iuvenculum
ablative	iuvenculō	iuvenculā	iuvenculō
vocative	iuvencule	iuvencula	iuvenculum

plural
form	masculine	feminine	neuter
nominative	iuvenculī	iuvenculae	iuvencula
genitive	iuvenculōrum	iuvenculārum	iuvenculōrum
dative	iuvenculīs	iuvenculīs	iuvenculīs
accusative	iuvenculōs	iuvenculās	iuvencula
ablative	iuvenculīs	iuvenculīs	iuvenculīs
vocative	iuvenculī	iuvenculae	iuvencula

jŭvencŭlus, a, um,

I. adj. dim. [juvenca], young (eccl. Lat.), Tert. Monog. 13: viduae, young widows, id. ib.: bos, Ambros. de Tob. § 25; Vulg. Psa. 67, 26.—

II. As subst.

A. jŭvencŭlus, i, m., a young man, Hier. Ep. 2, 16; Ambros. Apol. Dav. 3, 12.—

2. A young bullock, Vulg. Jer. 31, 18.—

B. jŭvencŭla, ae, a young girl, Vulg. Psa. 68, 26; Tert. adv. Jud. 9.—Plur., Vulg. 1 Tim. 5, 2 al.

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin iuvenculus From iuvencus + -ulus.