LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Iūlus1

Iūlus m sg (genitive Iūlī)
Classical[iˈuː.ɫʊs]Ecclesiastical[iˈuː.lus]

Meaning

  1. Iulus (another name for Ascanius, son of Aeneas)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeIūlus—
genitiveIūlī—
dativeIūlō—
accusativeIūlum—
ablativeIūlō—
vocativeIūle—

Iūlus (trisyl.) (Jūl-), i, m., = Ἴουλος.
I. The son of Ascanius and grandson of Æneas, whom the gens Julia regarded as their ancestor, Verg. A. 1, 288; Ov. M. 14, 583; Juv. 8, 42.— Hence,
A. ĭūlēus, (Jūl-), a, um, adj., named from Iulus, son of Æneas, Iulian: mons, i. e. Albanus, Mart. 13, 108, 2: Iūlēi avi, Ov. F. 4, 124.—
B. Originating from Julius Cæsar.
1. Relating to Cæsar and his family: Iuleae Calendae, the first of July, Ov. F. 6, 797: Iulea carina, the fleet of Augustus, Prop. 4 (5), 6, 17. —
2. Imperial: oliva, the garland of olive boughs given by Domitian, Mart. 9, 36, 9: habenae, the imperial power, id. 9, 102, 15. —
II. Jūlus (dissyl.), prænomen of Antonius, son of the triumvir M. Antonius, Hor. C. 4, 2, 2.

Origins

From Ancient Greek Ἴουλος (Íoulos).

In the Academy Smith's classical dictionaries

noun · masculinesecond declension
iūlus2
iūlus m (genitive iūlī)
Classical[iˈuː.ɫʊs]Ecclesiastical[iˈuː.lus]

Meaning

  1. catkin
  2. woodlouse (Oniscidea spp.)
    milipeda, ab aliis centipeda aut multipeda dicta, animal est e vermibus terrae, pilosum, multis pedibus arcuatim repens tactuque contrahens se; oniscon Graeci vocant, alii iulon.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 29.136
  3. rainbow wrasse (Coris spp.)
    His adiciemus ab Ovidio posita animalia, quae apud neminem alium reperiuntur, sed fortassis in Ponto nascentia, ubi id volumen supremis suis temporibus inchoavit: bovem, cercyrum in scopulis viventem, orphum rubentemque erythinum, iulum, pictas mormyras aureique coloris chrysophryn, praeterea percam, tragum et placentem cauda melanurum, epodas lati generis.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 32.152

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiūlusiūlī
iūlidēs
genitiveiūlī
iūlidis
iūlōrum
iūlidum
dativeiūlō
iūlidī
iūlīs
iūlidibus
accusativeiūlum
iūlidem
iūlōs
iūlidēs
ablativeiūlō
iūlide
iūlīs
iūlidibus
vocativeiūleiūlī
iūlidēs

ĭūlus, i, m., = ἴουλος, the
I. down or woolly part of many plants, a catkin, Plin. 16, 29, 52, § 120.
Jūlus, i, v. 2. Iulus.

Origins

Borrowed from Ancient Greek ἴουλος (íoulos), and the fish-name ἴουλος (íoulos), ἰουλίς (ioulís).

Descendants
  • TranslingualJulus

Quick answers

What does Iūlus mean in Latin?
Iūlus, a proper noun, means “Iulus (another name for Ascanius, son of Aeneas)”.
What is the genitive of Iūlus?
The genitive singular is Iūlī. Iūlus is masculine, second declension.
How do you pronounce Iūlus?
In classical Latin, [iˈuː.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈuː.lus].