LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

iūdaeicus

iūdaeicus (feminine iūdaeica, neuter iūdaeicum)
Classical[juːˈdae̯.ɪ.kʊs]Ecclesiastical[juˈdɛː.i.kus]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to Jews.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeiūdaeicusiūdaeicaiūdaeicum
genitiveiūdaeicīiūdaeicaeiūdaeicī
dativeiūdaeicōiūdaeicaeiūdaeicō
accusativeiūdaeicumiūdaeicamiūdaeicum
ablativeiūdaeicōiūdaeicāiūdaeicō
vocativeiūdaeiceiūdaeicaiūdaeicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeiūdaeicīiūdaeicaeiūdaeica
genitiveiūdaeicōrumiūdaeicārumiūdaeicōrum
dativeiūdaeicīsiūdaeicīsiūdaeicīs
accusativeiūdaeicōsiūdaeicāsiūdaeica
ablativeiūdaeicīsiūdaeicīsiūdaeicīs
vocativeiūdaeicīiūdaeicaeiūdaeica

Origins

  1. Proto-Semitic*yad-
  2. Hebrew יָדָה(yadá)
  3. Latiniūdaeicus

Hebrew יהודהder. Ancient Greek Ἰουδά (Ioudá) Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ιος (-ios) Ancient Greek Ἰουδαῖος (Ioudaîos)bor. Latin iūdaeus Latin -icus Latin iūdaeicus From iūdaeus + -icus.

Quick answers

What does iūdaeicus mean in Latin?
iūdaeicus, a adjective, means “Of or pertaining to Jews.”.
How do you pronounce iūdaeicus?
In classical Latin, [juːˈdae̯.ɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [juˈdɛː.i.kus].
Where does iūdaeicus come from?
Proto-Semitic *yad- → Hebrew יָדָה (yadá) → Latin iūdaeicus.