noun · masculinethird declension
itinerāns
itinerāns m or f (genitive itinerantis)
Classical[ɪˈtɪ.nɛ.rãːs]Ecclesiastical[iˈtiː.ne.rans]
Meaning
- traveller
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | itinerāns | itinerantēs |
| genitive | itinerantis | itinerantum itinerantum a journey |
| dative | itinerantī | itinerantibus |
| accusative | itinerantem | itinerantēs |
| ablative | itinerante | itinerantibus |
| vocative | itinerāns | itinerantēs |
Origins
Present active participle of itineror