LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īrinus

īrinus (feminine īrina, neuter īrinum)
Classical[ˈiː.rɪ.nʊs]Ecclesiastical[ˈiː.ri.nus]

Meaning

  1. adjectiverelationaliris (plant)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīrinusīrinaīrinum
genitiveīrinīīrinaeīrinī
dativeīrinōīrinaeīrinō
accusativeīrinumīrinamīrinum
ablativeīrinōīrināīrinō
vocativeīrineīrinaīrinum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīrinīīrinaeīrina
genitiveīrinōrumīrinārumīrinōrum
dativeīrinīsīrinīsīrinīs
accusativeīrinōsīrināsīrina
ablativeīrinīsīrinīsīrinīs
vocativeīrinīīrinaeīrina

īrĭnus, a, um, adj., = ἴρινος,
I. of or belonging to the plant iris, iris-: sucus, Plin. 30, 14, 43, § 142: unguentum, Cels. 5, 18, 8. — Hence, subst.: īrĭnum, i, n., ointment made from the iris, iris-ointment, Cels. 3, 18; Plin. 20, 17, 71, § 182.

Origins

Borrowed from Ancient Greek ῑ̓́ρῐνος (ī́rĭnos).

Quick answers

What does īrinus mean in Latin?
īrinus, a adjective, means “iris (plant)”.
How do you pronounce īrinus?
In classical Latin, [ˈiː.rɪ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiː.ri.nus].