LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

intribūtiō

intribūtiō f (genitive intribūtiōnis)

Meaning

  1. contribution

Declension

declension
formsingularplural
nominativeintribūtiōintribūtiōnēs
genitiveintribūtiōnisintribūtiōnum
dativeintribūtiōnīintribūtiōnibus
accusativeintribūtiōnemintribūtiōnēs
ablativeintribūtiōneintribūtiōnibus
vocativeintribūtiōintribūtiōnēs

intrĭbūtĭo, ōnis, f. intribuo,
I. a contribution (post-class.): ab intributionibus excusari, Dig. 49, 18, 4: patrimonii intributionibus fungi, ib. 50, 1, 22 fin. al.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin intribūtiō From intribuō + -tiō.

Quick answers

What does intribūtiō mean in Latin?
intribūtiō, a noun, means “contribution”.
What is the genitive of intribūtiō?
The genitive singular is intribūtiōnis. intribūtiō is feminine, third declension.