LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

intingō

intingō (present infinitive intingere, perfect active intīnxī, supine intīnctum)
Classical[ɪnˈtɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[inˈtiŋ.ɡo]

Meaning

  1. to dip, plunge in
  2. to soak
  3. to saturate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intingōintingēbamintingamintīnxīintīnxeramintīnxerō
2nd sg.intingisintingēbāsintingēsintīnxistīintīnxerāsintīnxeris
3rd sg.intingitintingēbatintingetintīnxitintīnxeratintīnxerit
1st pl.intingimusintingēbāmusintingēmusintīnximusintīnxerāmusintīnxerimus
2nd pl.intingitisintingēbātisintingētisintīnxistisintīnxerātisintīnxeritis
3rd pl.intinguntintingēbantintingentintīnxērunt
intīnxēre
intīnxerantintīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intingamintingeremintīnxerimintīnxissem
2nd sg.intingāsintingerēsintīnxerīsintīnxissēs
3rd sg.intingatintingeretintīnxeritintīnxisset
1st pl.intingāmusintingerēmusintīnxerīmusintīnxissēmus
2nd pl.intingātisintingerētisintīnxerītisintīnxissētis
3rd pl.intingantintingerentintīnxerintintīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intingorintingēbarintingar
2nd sg.intingeris
intingere
intingēbāris
intingēbāre
intingēris
intingēre
3rd sg.intingiturintingēbāturintingētur
1st pl.intingimurintingēbāmurintingēmur
2nd pl.intingiminīintingēbāminīintingēminī
3rd pl.intingunturintingēbanturintingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intingarintingerer
2nd sg.intingāris
intingāre
intingerēris
intingerēre
3rd sg.intingāturintingerētur
1st pl.intingāmurintingerēmur
2nd pl.intingāminīintingerēminī
3rd pl.intinganturintingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intingeintingere
pres. 2nd pl.intingiteintingiminī
fut. 2nd sg.intingitōintingitor
fut. 3rd sg.intingitōintingitor
fut. 2nd pl.intingitōte—
fut. 3rd pl.intinguntōintinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintingereintingī
perfect infinitiveintīnxisseintīnctum esse
future infinitiveintīnctūrum esseintīnctum īrī
present participleintingēns—
perfect participle—intīnctus
intīncta, intīnctā, intīnctae, intīnctam, intīnctārum, intīnctās, intīncte, intīnctī, intīnctīs, intīnctō, intīnctōrum, intīnctōs
future participleintīnctūrus
intīnctūra, intīnctūrā, intīnctūrae, intīnctūram, intīnctūrārum, intīnctūrās, intīnctūre, intīnctūrī, intīnctūrīs, intīnctūrō, intīnctūrōrum, intīnctūrōs, intīnctūrum
intingendus
intingundus, intingenda, intingendā, intingendae, intingendam, intingendārum, intingendās, intingende, intingendīs, intingendōrum, intingendōs
gerundintingendī, intingendō, intingendumsupineintīnctum, intīnctū

in-tingo or in-tinguo, nxi, nctum, 3, v. a. tinguo,
I. to dip in.
I. In gen.: brassicam in acetum, Cato, R. R. 156: buccas rubricā cerā omne corpus intinxti tibi, Plaut. Truc. 2, 2, 39: faces in fossa sanguinis atra, Ov. M. 7, 260: aliquid in aqua, Vitr. 1, 5: quoad intinguntur calami, morantur manum (in writing on parchment), Quint. 10, 3, 31.—
II. In partic.
A. To dip in sauce or pickle; to pickle, preserve: omnibus, quae condiuntur, quaeque intinguntur, Plin. 20, 17, 72, § 185.—
B. To baptize, Tert. Poenit. 6 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinintingō

Proto-Indo-European *teng-der. Proto-Italic *tengō Latin tingō Latin intingō From in- + tingō.

Balkano-Romance
  • Romanianîntinge
Italo-Dalmatian
  • Italianintingere
  • Corsicanintinghje
  • Venetaninténxer
  • Venetaninténxar
Rhaeto-Romance
  • Friulianintenzi
  • Friulianintengi

Quick answers

What does intingō mean in Latin?
intingō, a verb, means “to dip, plunge in; to soak; to saturate”.
What are the principal parts of intingō?
intingō, intingere, intīnxī, intīnctum (third conjugation).
How do you pronounce intingō?
In classical Latin, [ɪnˈtɪŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtiŋ.ɡo].
Where does intingō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin intingō.