verbthird conjugation
intingō
intingō (present infinitive intingere, perfect active intīnxī, supine intīnctum)
Classical[ɪnˈtɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[inˈtiŋ.ɡo]
Meaning
- to dip, plunge in
- to soak
- to saturate
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intingō | intingēbam | intingam | intīnxī | intīnxeram | intīnxerō |
| 2nd sg. | intingis | intingēbās | intingēs | intīnxistī | intīnxerās | intīnxeris |
| 3rd sg. | intingit | intingēbat | intinget | intīnxit | intīnxerat | intīnxerit |
| 1st pl. | intingimus | intingēbāmus | intingēmus | intīnximus | intīnxerāmus | intīnxerimus |
| 2nd pl. | intingitis | intingēbātis | intingētis | intīnxistis | intīnxerātis | intīnxeritis |
| 3rd pl. | intingunt | intingēbant | intingent | intīnxērunt intīnxēre | intīnxerant | intīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intingam | intingerem | intīnxerim | intīnxissem |
| 2nd sg. | intingās | intingerēs | intīnxerīs | intīnxissēs |
| 3rd sg. | intingat | intingeret | intīnxerit | intīnxisset |
| 1st pl. | intingāmus | intingerēmus | intīnxerīmus | intīnxissēmus |
| 2nd pl. | intingātis | intingerētis | intīnxerītis | intīnxissētis |
| 3rd pl. | intingant | intingerent | intīnxerint | intīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intingor | intingēbar | intingar |
| 2nd sg. | intingeris intingere | intingēbāris intingēbāre | intingēris intingēre |
| 3rd sg. | intingitur | intingēbātur | intingētur |
| 1st pl. | intingimur | intingēbāmur | intingēmur |
| 2nd pl. | intingiminī | intingēbāminī | intingēminī |
| 3rd pl. | intinguntur | intingēbantur | intingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intingar | intingerer |
| 2nd sg. | intingāris intingāre | intingerēris intingerēre |
| 3rd sg. | intingātur | intingerētur |
| 1st pl. | intingāmur | intingerēmur |
| 2nd pl. | intingāminī | intingerēminī |
| 3rd pl. | intingantur | intingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intinge | intingere |
| pres. 2nd pl. | intingite | intingiminī |
| fut. 2nd sg. | intingitō | intingitor |
| fut. 3rd sg. | intingitō | intingitor |
| fut. 2nd pl. | intingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intinguntō | intinguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intingere | intingī |
| perfect infinitive | intīnxisse | intīnctum esse |
| future infinitive | intīnctūrum esse | intīnctum īrī |
| present participle | intingēns | — |
| perfect participle | — | intīnctus intīncta, intīnctā, intīnctae, intīnctam, intīnctārum, intīnctās, intīncte, intīnctī, intīnctīs, intīnctō, intīnctōrum, intīnctōs |
| future participle | intīnctūrus intīnctūra, intīnctūrā, intīnctūrae, intīnctūram, intīnctūrārum, intīnctūrās, intīnctūre, intīnctūrī, intīnctūrīs, intīnctūrō, intīnctūrōrum, intīnctūrōs, intīnctūrum | intingendus intingundus, intingenda, intingendā, intingendae, intingendam, intingendārum, intingendās, intingende, intingendīs, intingendōrum, intingendōs |
gerundintingendī, intingendō, intingendumsupineintīnctum, intīnctū
in-tingo or in-tinguo, nxi, nctum, 3, v. a. tinguo,
I. to dip in.
I. In gen.:
brassicam in acetum, Cato, R. R. 156: buccas rubricā cerā omne corpus intinxti tibi, Plaut. Truc. 2, 2, 39: faces in fossa sanguinis atra, Ov. M. 7, 260: aliquid in aqua, Vitr. 1, 5: quoad intinguntur calami, morantur manum (in writing on parchment), Quint. 10, 3, 31.— II. In partic.
A. To dip in sauce or pickle; to pickle, preserve:
omnibus, quae condiuntur, quaeque intinguntur, Plin. 20, 17, 72, § 185.—B. To baptize, Tert. Poenit. 6 fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(in-tingō or in-tinguō) —, inctus, ere,
to dip, soak.—Only P. perf.: intinctae (faces sanguine), O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinintingō
Proto-Indo-European *teng-der. Proto-Italic *tengō Latin tingō Latin intingō From in- + tingō.
Balkano-Romance
- Romanianîntinge
Italo-Dalmatian
- Italianintingere
- Corsicanintinghje
- Venetaninténxer
- Venetaninténxar
Rhaeto-Romance
- Friulianintenzi
- Friulianintengi