LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second declension

intimus

intimus (superlative, feminine intima, neuter intimum, no positive form, comparative interior, adverb intimē)
Classical[ˈɪn.tɪ.mʊs]Ecclesiastical[ˈin.ti.mus]

Meaning

  1. superlativeinnermost, inmost (closest to the inside)
    tunica intimaundershirt
  2. superlativedeepest
  3. superlativethe inmost, central or deepest part of
    ex intimō ventrefrom the deepest part of the belly
  4. superlativemost or very secret, intimate, private
  5. superlativemost or very recondite, abstruse, profound

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeintimusintimaintimum
genitiveintimīintimaeintimī
dativeintimōintimaeintimō
accusativeintimumintimamintimum
ablativeintimōintimāintimō
vocativeintimeintimaintimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeintimīintimaeintima
genitiveintimōrumintimārumintimōrum
dativeintimīsintimīsintimīs
accusativeintimōsintimāsintima
ablativeintimīsintimīsintimīs
vocativeintimīintimaeintima

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in ipsam or intimam Graeciam penetrare
to penetrate into the heart of Greece.

intĭmus, a, um,
I. adj. sup. [in-ter; cf. interior], inmost, innermost, most secret, most profound, most intimate (class.).
I. Lit.: traxit ex intimo ventre suspirium, from the deepest part, Plaut. Truc. 2, 7, 41: in eo sacrario intimo, Cic. Verr. 2, 4, 45, § 99: in urbis intimam partem venisse, id. ib. 2, 5, 37, § 96: abdidit se in intimam Macedoniam, id. Fam. 13, 29, 4: Tartara, Verg. G. 4, 481: praecordia, Ov. M. 4, 506: pectus, Cat. 61, 177.—
II. Trop.
A. Adj.
1. Profound, inward, deepest, inmost: ex intima philosophia, Cic. Leg. 1, 5: consilia, Cic. Verr. 1, 6, 17: cogitationes, id. Sull. 23, 64: sermo, i. e. soliloquy, id. Tusc. 2, 21, 49: animus, id. ib. 4, 9, 21: artificium, id. Clu. 21, 58: ars, id. Or. 53, 179: amicitia, Nep. Alcib. 5, 3: familiaritas, id. Att. 12, 1.—
2. Of persons, intimate, near: ex meis intimis familiaribus, Cic. Att. 3, 1, 3: intimi ipsius amici, Tac. A. 4, 29; 16, 17; 16, 34: inter intimos amicos habere, id. H. 1, 71: scis quam intimum habeam te, Ter. Eun. 1, 2, 47; Suet. Dom. 14. — With dat.: me fuisse huic fateor intimum, Plaut. Truc. 1, 1, 61: Catilinae, Cic. Cat. 2, 5, 9: Clodio, id. Phil. 2, 19, 48.— With apud: facere se intimum apud aliquem, Plaut. Mil. 2, 1, 30. —
B. Subst.: intĭmus, i, m., a most intimate friend: unus ex meis familiarissimis atque intimis, Cic. Fam. 13, 27, 2; cf. 3, 1, 3; id. Rosc. Am. 40, 116; id. Att. 4, 16, 1: ex intimis regis, Nep. Con. 2, 2: intimi amicorum Vitellii, Tac. H. 3, 56 fin. —
2. intĭma, ōrum, n., the inmost parts: finium, Liv. 34, 47, 8: scalpuntur intima versu, Pers. 1, 21.— Sing. (rare): se in intimum conicere, Cic. Cael. 26, 62.— Adv.: intĭmē, in the inmost part, inwardly, internally; most intimately, most cordially, most strongly (class. only in the trop. signif.).
1. Lit.: uri intime, App. M. 2, p. 118, 5; id. Dogm. Plat. 2, p. 24, 41.—
2. Trop.: utebatur intime Q. Hortensio, was on terms of close intimacy with, Nep. Att. 5: intime commendari, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2.

Origins

From Proto-Indo-European *h₁éntm̥mos (“innermost”), from *h₁én, the root of in, intus inter. Formally the superlative of interior (but lacking the positive degree) and parallel to ultimus, extimus, citimus, postumus, dextimus, sinistimus.

Descendants
  • Catalaníntim
  • Frenchintime
  • Romanianintimfrom French intime
  • Italianintimo
  • Portugueseíntimo
  • Spanishíntimo
  • Emilianendma
  • Friulianlíntime
  • Friulianlèntime
  • Friulianintimèle

Quick answers

What does intimus mean in Latin?
intimus, a adjective, means “innermost, inmost (closest to the inside); deepest; the inmost, central or deepest part of”.
How do you pronounce intimus?
In classical Latin, [ˈɪn.tɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.ti.mus].