LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

intimō

intimō (present infinitive intimāre, perfect active intimāvī, supine intimātum)
Classical[ˈɪn.tɪ.moː]Ecclesiastical[ˈin.ti.mo]

Meaning

  1. to tell, relate, narrate, recount, describe, intimate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intimōintimābamintimābōintimāvīintimāveramintimāverō
intimārō
2nd sg.intimāsintimābāsintimābisintimāvistī
intimāstī
intimāverās
intimārās
intimāveris
3rd sg.intimatintimābatintimābitintimāvitintimāverat
intimārat
intimāverit
intimārit
1st pl.intimāmusintimābāmusintimābimusintimāvimusintimāverāmusintimāverimus
intimārimus
2nd pl.intimātisintimābātisintimābitisintimāvistis
intimāstis
intimāverātis
intimārātis
intimāveritis
intimāritis
3rd pl.intimantintimābantintimābuntintimāvērunt
intimāvēre, intimārunt
intimāverant
intimārant
intimāverint
intimārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intimemintimāremintimāverim
intimārim
intimāvissem
intimāssem
2nd sg.intimēsintimārēsintimāverīsintimāvissēs
intimāssēs
3rd sg.intimetintimāretintimāverit
intimārit
intimāvisset
intimāsset
1st pl.intimēmusintimārēmusintimāverīmus
intimārīmus
intimāvissēmus
intimāssēmus
2nd pl.intimētisintimārētisintimāverītis
intimārītis
intimāvissētis
intimāssētis
3rd pl.intimentintimārentintimāverint
intimārint
intimāvissent
intimāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intimorintimābarintimābor
2nd sg.intimāris
intimāre
intimābāris
intimābāre
intimāberis
intimābere
3rd sg.intimāturintimābāturintimābitur
1st pl.intimāmurintimābāmurintimābimur
2nd pl.intimāminīintimābāminīintimābiminī
3rd pl.intimanturintimābanturintimābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intimerintimārer
2nd sg.intimēris
intimēre
intimārēris
intimārēre
3rd sg.intimēturintimārētur
1st pl.intimēmurintimārēmur
2nd pl.intimēminīintimārēminī
3rd pl.intimenturintimārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intimāintimāre
pres. 2nd pl.intimāteintimāminī
fut. 2nd sg.intimātōintimātor
fut. 3rd sg.intimātōintimātor
fut. 2nd pl.intimātōte—
fut. 3rd pl.intimantōintimantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintimāreintimārī
perfect infinitiveintimāvisse
intimāsse
intimātum esse
future infinitiveintimātūrum esseintimātum īrī
present participleintimāns—
perfect participle—intimātus
intimāta, intimātā, intimātae, intimātam, intimātārum, intimātās, intimātī, intimātōrum, intimātōs
future participleintimātūrus
intimātūra, intimātūrā, intimātūrae, intimātūram, intimātūrārum, intimātūrās, intimātūre, intimātūrī, intimātūrīs, intimātūrō, intimātūrōrum, intimātūrōs, intimātūrum
intimandus
intimanda, intimandā, intimandae, intimandam, intimandārum, intimandās, intimande, intimandīs, intimandōrum, intimandōs
gerundintimandī, intimandō, intimandumsupineintimātum, intimātū

intĭmo, āvi, ātum, 1, v. a. intimus,
I. to put or bring into (post-class.).
I. Lit.: partem gurgiti, Sol. 5: Nilus mari intimatur, flows into, id. 32; Amm. 22, 8, 40: argentum tabulis, Tert. Hab. Mul. 5.—
II. Transf.
A. To drive or press into: imaginem aliquam inbibere et sibi intimare, Tert. adv. Valent. 17; Symm. Ep. 10, 33. —
B. To announce, publish, make known, intimate: nuntius intimatur, Amm. 21, 11, 1; 28, 3, 8: vitam litteris, Treb. Gall. 16: notoriā tuā intimāsti, Claudium graviter irasci, Gall. ap. Treb. Claud. 17: cunctis pistoribus intimari oportet, quod si quis, etc., Cod. 14, 3, 1: longitudines syllabarum, Mart. Cap. 3, § 274; 5, § 519.

Origins

From intimus (“inmost, innermost, most intimate”), superlative of intus (“within”), from in (“in”).

Descendants
  • Catalanintimar
  • Englishintimate
  • Italianintimare
  • Portugueseintimar
  • Spanishintimar
  • Galicianintimar

Quick answers

What does intimō mean in Latin?
intimō, a verb, means “to tell, relate, narrate, recount, describe, intimate”.
What are the principal parts of intimō?
intimō, intimāre, intimāvī, intimātum (first conjugation).
How do you pronounce intimō?
In classical Latin, [ˈɪn.tɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.ti.mo].