verbfirst conjugation
intimō
intimō (present infinitive intimāre, perfect active intimāvī, supine intimātum)
Classical[ˈɪn.tɪ.moː]Ecclesiastical[ˈin.ti.mo]
Meaning
- to tell, relate, narrate, recount, describe, intimate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intimō | intimābam | intimābō | intimāvī | intimāveram | intimāverō intimārō |
| 2nd sg. | intimās | intimābās | intimābis | intimāvistī intimāstī | intimāverās intimārās | intimāveris |
| 3rd sg. | intimat | intimābat | intimābit | intimāvit | intimāverat intimārat | intimāverit intimārit |
| 1st pl. | intimāmus | intimābāmus | intimābimus | intimāvimus | intimāverāmus | intimāverimus intimārimus |
| 2nd pl. | intimātis | intimābātis | intimābitis | intimāvistis intimāstis | intimāverātis intimārātis | intimāveritis intimāritis |
| 3rd pl. | intimant | intimābant | intimābunt | intimāvērunt intimāvēre, intimārunt | intimāverant intimārant | intimāverint intimārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intimem | intimārem | intimāverim intimārim | intimāvissem intimāssem |
| 2nd sg. | intimēs | intimārēs | intimāverīs | intimāvissēs intimāssēs |
| 3rd sg. | intimet | intimāret | intimāverit intimārit | intimāvisset intimāsset |
| 1st pl. | intimēmus | intimārēmus | intimāverīmus intimārīmus | intimāvissēmus intimāssēmus |
| 2nd pl. | intimētis | intimārētis | intimāverītis intimārītis | intimāvissētis intimāssētis |
| 3rd pl. | intiment | intimārent | intimāverint intimārint | intimāvissent intimāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intimor | intimābar | intimābor |
| 2nd sg. | intimāris intimāre | intimābāris intimābāre | intimāberis intimābere |
| 3rd sg. | intimātur | intimābātur | intimābitur |
| 1st pl. | intimāmur | intimābāmur | intimābimur |
| 2nd pl. | intimāminī | intimābāminī | intimābiminī |
| 3rd pl. | intimantur | intimābantur | intimābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intimer | intimārer |
| 2nd sg. | intimēris intimēre | intimārēris intimārēre |
| 3rd sg. | intimētur | intimārētur |
| 1st pl. | intimēmur | intimārēmur |
| 2nd pl. | intimēminī | intimārēminī |
| 3rd pl. | intimentur | intimārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intimā | intimāre |
| pres. 2nd pl. | intimāte | intimāminī |
| fut. 2nd sg. | intimātō | intimātor |
| fut. 3rd sg. | intimātō | intimātor |
| fut. 2nd pl. | intimātōte | — |
| fut. 3rd pl. | intimantō | intimantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intimāre | intimārī |
| perfect infinitive | intimāvisse intimāsse | intimātum esse |
| future infinitive | intimātūrum esse | intimātum īrī |
| present participle | intimāns | — |
| perfect participle | — | intimātus intimāta, intimātā, intimātae, intimātam, intimātārum, intimātās, intimātī, intimātōrum, intimātōs |
| future participle | intimātūrus intimātūra, intimātūrā, intimātūrae, intimātūram, intimātūrārum, intimātūrās, intimātūre, intimātūrī, intimātūrīs, intimātūrō, intimātūrōrum, intimātūrōs, intimātūrum | intimandus intimanda, intimandā, intimandae, intimandam, intimandārum, intimandās, intimande, intimandīs, intimandōrum, intimandōs |
gerundintimandī, intimandō, intimandumsupineintimātum, intimātū
intĭmo, āvi, ātum, 1, v. a. intimus,
I. to put or bring into (post-class.).
I. Lit.:
partem gurgiti, Sol. 5: Nilus mari intimatur, flows into, id. 32; Amm. 22, 8, 40: argentum tabulis, Tert. Hab. Mul. 5.— II. Transf.
A. To drive or press into:
imaginem aliquam inbibere et sibi intimare, Tert. adv. Valent. 17; Symm. Ep. 10, 33. —B. To announce, publish, make known, intimate:
nuntius intimatur, Amm. 21, 11, 1; 28, 3, 8: vitam litteris, Treb. Gall. 16: notoriā tuā intimāsti, Claudium graviter irasci, Gall. ap. Treb. Claud. 17: cunctis pistoribus intimari oportet, quod si quis, etc., Cod. 14, 3, 1: longitudines syllabarum, Mart. Cap. 3, § 274; 5, § 519.Origins
From intimus (“inmost, innermost, most intimate”), superlative of intus (“within”), from in (“in”).
Descendants
- Catalanintimar
- Englishintimate
- Italianintimare
- Portugueseintimar
- Spanishintimar
- Galicianintimar