LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

intimātiō

intimātiō f (genitive intimātiōnis)
Classical[ɪn.tɪˈmaː.ti.oː]Ecclesiastical[in.tiˈmat.t͡si.o]

Meaning

  1. demonstration, exposition
  2. accusation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeintimātiōintimātiōnēs
genitiveintimātiōnisintimātiōnum
dativeintimātiōnīintimātiōnibus
accusativeintimātiōnemintimātiōnēs
ablativeintimātiōneintimātiōnibus
vocativeintimātiōintimātiōnēs

intĭmātĭo, ōnis, f. intimo,
I. an announcement, declaration, intimation, Mart. Cap. 9, § 897.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin intimātiō From intimō + -tiō.

Descendants
  • Catalanintimació
  • Englishintimation
  • Frenchintimation
  • Italianintimazione
  • Portugueseintimação
  • Spanishintimación

Quick answers

What does intimātiō mean in Latin?
intimātiō, a noun, means “demonstration, exposition; accusation”.
What is the genitive of intimātiō?
The genitive singular is intimātiōnis. intimātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce intimātiō?
In classical Latin, [ɪn.tɪˈmaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.tiˈmat.t͡si.o].