noun · femininethird declension
intimātiō
intimātiō f (genitive intimātiōnis)
Classical[ɪn.tɪˈmaː.ti.oː]Ecclesiastical[in.tiˈmat.t͡si.o]
Meaning
- demonstration, exposition
- accusation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | intimātiō | intimātiōnēs |
| genitive | intimātiōnis | intimātiōnum |
| dative | intimātiōnī | intimātiōnibus |
| accusative | intimātiōnem | intimātiōnēs |
| ablative | intimātiōne | intimātiōnibus |
| vocative | intimātiō | intimātiōnēs |
intĭmātĭo, ōnis, f. intimo,
I. an announcement, declaration, intimation, Mart. Cap. 9, § 897.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin intimātiō From intimō + -tiō.
Descendants
- Catalanintimació
- Englishintimation
- Frenchintimation
- Italianintimazione
- Portugueseintimação
- Spanishintimación